RSS

Daily Archives: July 21, 2019

Οι Bad Religion στην εκπομπή του Steve Jones και η στιγμή της εξομολόγησης

Εχω αναφέρει στο παρελθόν πως εκτιμώ πολύ τον Steve Jones ως μουσικό και νομίζω πως μάλλον θα έχει μεγάλη πλάκα να τον κάνεις παρέα, πέρα απο το να παίξεις και μουσική μαζί του.

Είναι ενας άνθρωπος με χιούμορ που συχνά αυτοσαρκάζεται και ανεβάζει κάποια πολύ αστεία βίντεο στον λογαριασμό του αλλά υπάρχουν πολλές φορές στιγμές που στα λόγια του κρύβεται μια γέυση πικρίας για κάποια πράγματα που έκανε στο παρελθόν.

Παρακολουθώ τις ραδιοφωνικές εκπομπές του και περίμενα ανυπόμονα την εμφάνιση που έκανε πέρσι τον Οκτώβριο στο Roxy του Hollywood με τους Generation Sex, δηλαδή με τον φίλο και κολλητό του στους Sex Pistols και στους Professionals, Paul Cook, τον Billy Idol και τον Tony James απο τους Generation X (μπορείτε να δείτε το βίντεο της εμφάνισης ΕΔΩ).

Με την ευκαιρία λοιπόν της κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ των Bad Religion, το οποίο παρουσίασα κι εγω στην εκπομπή μου, ο Jones τους είχε καλεσμένους πριν δύο ημέρες στην δική του ραδιοφωνική εκπομπή, Jonesy’s Jukebox, την οποία μπορείτε να παρακολουθείτε και σε βίντεο στο YouTube.

Εκτιμώ πως τα πρώτα 10 λεπτά της συγκεκριμένης εκπομπής είχαν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, οπότε θα προσπαθήσω να μεταφέρω εδω ενα μέρος οσων ειπώθηκαν…

Για την ιστορία, και για όσους δεν γνωρίζουν οτι ο Jones έχει ραδιοφωνική εκπομπή, πρίν να γράψω τι είπαν, να βάλω εδω αυτά που αναφέρει η Wikipedia σχετικά με το Jonesy’s Jukebox…

“Τον Φεβρουάριο του 2004, ο Jones άρχισε να φιλοξενεί ένα καθημερινό ραδιοφωνικό πρόγραμμα στο Λος Άντζελες, το Jonesy’s Jukebox, στον Αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό Indie 103.1 FM, όπου θα μπορούσε να κάνει ό, τι ήθελε (σύμφωνα με τους κανόνες του FCC-του ΕΣΠ ας πούμε…), χωρίς παρεμβάσεις από τη διοίκηση του σταθμού. Ο Jones έπαιζε ενα επιλεκτικό playlist κάνοντας ταυτόχρονα ζωντανές και συχνά χιουμοριστικές συνεντεύξεις με τους επισκέπτες που καλούσε και που κάλυπταν όλο το φάσμα της μουσικής και κιν/κής βιομηχανίας.  Συνήθιζε να έχει μια ακουστική κιθάρα στο στούντιο και συχνά έπαιζε εναν αριθμό γνωστών τραγουδιών σχετικά με το τρέχον θέμα της συζήτησης. Μερικοί απο του φιλοξενούμενούς του ήταν ο Eddie Vedder, η Chrissie Hynde, ο Johnny Ramone, ο Billy Corgan, η Susanna Hoffs, ο Leif Garrett, ο Brian Wilson, ο Pete Townshend, ο Iggy Pop, ο Josh Homme, ο Robert Plant, ο Gary Oldman και ο τραγουδιστής των Sex Pistols, Johnny Rotten.

Η τελευταία εκπομπή του Jonesy’s Jukebox στον Indie 103.1, ήταν στις 14 Ιανουαρίου 2009. Ο Indie 103.1 έπαψε να υπάρχει ως ραδιοφωνικός σταθμός στις 15 Ιανουαρίου 2009.  Τον Νοέμβριο του 2009, ο Jones βρέθηκε στο BBC Radio’s 6Music να κάνει πέντε Κυριακάτικες εκπομπές, με τίτλο “A Month of Sundays with Steve Jones”, έχοντας επιλέξει να παίξει μιά λίστα τραγουδιών από την παιδική του ηλικία έως την τρέχουσα μέρα. Τον Δεκέμβριο του 2009, ξανάκανε την εκπομπή μέσω του διαδικτυακού σταθμού IAmRogue.com του παραγωγού Ryan Kavanaugh. Οι εκπομπές αυτές τέλειωσαν στα τέλη του Μαρτίου 2010. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο ραδιοφωνικός σταθμός KROQ απο το Λος Αντζελες, προσέλαβε τον Jones για να συνεχίσει το Jonesy’s Jukebox. Μια συνεργασία που κράτησε μέχρι τον Μάρτιο του 2013.

H εκπομπή επέστρεψε στο ραδιόφωνο στα τέλη του 2015 μέσω του 95,5 KLOS κι αυτός απο το Λος Άντζελες. Από την 1η Ιανουαρίου του 2016 η εκπομπή επεκτάθηκε σε πέντε ημέρες την εβδομάδα, από Δευτέρα έως Παρασκευή. Για κάποιον ειρωνικό λόγο, ο KLOS είναι ένας mainstream σταθμός που παίζει κλασικό ροκ με μπάντες όπως Van Halen, Aerosmith και Pink Floyd. Οι επισκέπτες της εκπομπής αντανακλούν συχνά το πνεύμα στο οποίο κινείται ο KLOS και συμπεριλαμβάνει τους Paul Stanley, Ozzy Osbourne, Lenny Kravitz, Juliette Lewis, Bill Burr, Mike Tramp, The Zombies, Brian May, Jack Black και Ace Frehley καθώς και ορισμένους εναλλακτικούς καλλιτέχνες όπως ο Dave Grohl, Jerry Cantrell, Mike McCready και Anthony Kiedis.”

Προχθές λοιπόν όπως ανέφερα, είχε καλεσμένους τους Bad Religion.

Ηταν εκει ο ιδρυτής της μπάντας Jay Bentley, ο κιθαρίστας των Bad Religion, Brian Baker ο οποίος είχε δημιουργήσει στο παρελθον τους χαρντκοράδες Minor Threat, ο κιθαρίστας Mike Dimkich, ο οποίος έχει παίξει στο παρελθόν τόσο με τον Steve Jones οσο και με τους Cult, Channel 3 και τους Suckerpunch, και ο Brett Gurewitz ο οποίος εκτός απο κιθαρίστας των Bad Religion είναι και ο ιδιοκτήτης της Epitaph Records. O Gurewitz ηχογραφεί στα άλμπουμ αλλά δεν παίζει στις συναυλίες μαζί τους.

Σε κάποια στιγμή λοιπόν άρχισαν να μιλούν για κιθάρες.

Για την ακρίβεια, ο Jones έλεγε στο συγκρότημα πως έχει φέρει μαζί του δύο κιθάρες σε περίπτωση που θέλουν να παίξουν κάτι.

“Βασικά η Gibson μου έδωσε ενα αντίγραφο της κιθάρας με την οποία έπαιζα παλιά. Ειχα κάμποσες αλλά είχα την άσπρη κι αυτήν εδω… πως λέγεται αυτή? Κάπως λέγεται αυτό το μοντέλο…” ρωτάει τον Dimkich.

“Είναι χειροποίητη κιθάρα… το μοντέλο λέγεται “Fretless Wonder...” απαντά ο Dimkich»

“…Fretless Wonder! Μπράβο!” συνεχίζει ο Jones “έχουν περίεργους μαγνήτες αυτές οι κιθάρες… τέλος πάντων, είχα αγοράσει κάποτε μια για 800 λίρες και για τότε ήταν πολλά αυτά τα λεφτά. Δεν είχα ιδέα τι έπαιρνα…” κάποιος απο το ακροατήριο του λέει κάτι κι εκείνος απαντά “δεν ήταν κλεμμένη. Φαντάζομαι όμως πως θα είχα κλέψει τα λεφτά για να την αγοράσω… (γέλια)… αλλά δεν ήξερα τι αγόραζα… δεν ανήκε σε κανέναν και δεν είχα ιδέα πως αυτή η κιθάρα σήμερα θα έκανε 60 χιλιάρικα…”

“…Ισως φτάνει και τα 80… εξαρτάται…” συμπληρώνει ο Dimkich.

“Λες?” ρωτάει ο Jones “Γνωρίζω κάποιον στην Αγγλία που την αγόρασε τώρα, οχι, δεν την έκλεψε (γέλια)… εγω θα την πούλησα τότε για κανα σακουλάκι πρέζα φαντάζομαι… αυτό έκανα με οτι είχα ετσι κι αλλιώς, οπότε τι να κάνουμε? Μια κακία την κρατάω ακόμα στον Phil (εννοεί τον Lynott) ξέρω πως έχει πεθάνει, αλλά το άγαλμά του σε εκείνο το μουσείο στην Ιρλανδία κρατάει μια White Falcon (σ.μ. μοντέλο κιθάρας) που είχε πάρει απο εμένα για ενα σακουλάκι πρέζα…”

“Πάμε να την πάρουμε…” του λέει ο Gurewitz

“Πολύ θα το ήθελα” λέει ο Jones “αλλά… c’est la vie, ετσι είναι η ζωή… έγινε οτι έγινε, οπως ξέρετε, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ανάμεσα στα πρεζάκια… αλλά αυτό που είναι ακόμα καλύτερο σε αυτή την ιστορία, είναι πως αυτή η White Falcon ήταν αρχικά του Sylvain Sylvain (των New York Dolls) μετά πήγε στο Joe Strummer (των Clash) μετά ηρθε στα χέρια μου και κατέληξε στον Phil Lynott. Αλλά και η άσπρη Les Paul μου ήταν των New York Dolls, την οποία δεν είχα κλέψει… Ο Μalcolm Μclaren την είχε κλέψει… και μου την έδωσε… Αν και θα πρέπει να αποζημιώσω μερικούς κιθαρίστες. Βασικά προσπάθησα να αποζημιώσω τον Ariel Bender απο τους Mott the Hoople γιατι έκλεψα μια απο τις κιθάρες του κάποτε. Δεν ήταν τότε στους Mott the Hoople, ήταν σε κάποια άλλη μπάντα εκεινη την εποχή (o Bender επαιξε με τους Spooky Tooth απο το 1967 ως το 1970, τους Stealers Wheel το 1973 τους Mott the Hoople το 1973-1974 και μετά ξεκίνησε σόλο καριέρα μεχρι που σχημάτισε τους Widowmaker). Το θυμάμαι πολύ καθαρά, ήταν σε ενα κατάστημα επίπλων και υπήρχε ενα προβάδικο στο υπόγειο με ολα αυτά τα χαλιά, και ολος ο εξοπλισμός τους ηταν εκεί γιατι μάλλον προβάρανε και περνώντας απο εκεί σούφρωσα οτι μπορούσα… Αλλά βρήκα αργότερα τον αριθμό τηλεφώνου του και του άφησα ενα μήνυμα στον αυτόματο τηλεφωνητή για να τον ρωτήσω «τι θα μπορούσα να κάνω για να επανορθώσω?» αλλά δεν με πήρε ποτέ πίσω, οπότε… οχι, σοβαρά τώρα, θα ήθελα να επανορθώσω…”

Ακολουθεί το βίντεο απο το οποίο είναι παρμένος και ο πιο πάνω μονόλογος…

 
Leave a comment

Posted by on July 21, 2019 in Interviews, punk rock, Radio

 

Ummagma – Compass (Leonard Skully Records 26 July 2019)

Φορτωμένο με θετικά indie pop vibes, το υβριδικό ηλεκτρονικό ροκ ντουέτο Ummagma παρουσιάζει το single “High Day” πριν από την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ “Compass” μέσω της psychrock/shoegaze/dreampop δισκογραφικής εταιρίας απο το Μάντζεστερ Leonard Skully Records. Αυτη είναι η Τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά τους, αλλά είναι το πρώτο άλμπουμ των Ummagma μετά απο επτά χρόνια και επίσης είναι η πρώτη φορά που η μπάντα κυκλοφορεί δουλειά σε δίσκο βινυλίου.

Ένα μοναδικό, ονειρεμένο βαλς με ενορχήστρωση σε στυλ αίθουσας χορού, που συνοδεύεται από φωνητικά τύπου Cocteau Twins, το “High Day” είναι μια αντανάκλαση του πόσο σύντομη είναι η πραγματικά ή ζωή η ανάγκη για συμφιλίωση πριν είναι πολύ αργά.

“Το “High Day” το εμπνευστήκαμε απο εναν κουτό καυγά που είχαμε ως ζευγάρι. Δεν θυμάμαι για ποιο πράγμα ήταν, αλλά ήταν επιπόλαιο και εγώ επέλεξα συνειδητά να μείνω νευριασμένη με τον Alex για μερικές μέρες, κουβαλώντας μαζί μου αυτήν την αρνητικότητα Καθώς μείναμε σε διαφορετικές πόλεις, σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν τα πράγματα να μείνουν ετσι – θα μπορούσαμε να χωρίσουμε μόνιμα – αν δεν καταφέρναμε να ξεφορτωθούμε οτι δεν είναι σημαντικό. Εκατσα κι έγραψα αυτό το τραγούδι και του το τραγούδησα Η μουσική έχει μεγάλη θεραπευτική δύναμη”, λέει η Shauna McLarnon.

Σχηματισμένοι στην Μόσχα το 2003, οι Ummagma είναι η Shauna McLarnon, από την περιοχή Yukon του βόρειου Καναδά, και ο Alexander Kretov, από τη δυτική Ουκρανία. Τώρα κατοικώντας στο Οντάριο, το ζευγάρι ολοκλήρωσε αυτό το άλμπουμ μετά απο πέντε χρόνια δουλειάς και με πολλές μετακινήσεις, μεταφέροντας τελικά το στούντιό τους μαζί τους σε ολόκληρο τον Ατλαντικό και εγκαθιστώντας το ξανά. Με τέτοιο παροξυσμό στον πραγματικό κόσμο, πώς θα μπορούσε ο ηχητικός κόσμος τους να αντανακλά οτιδήποτε άλλο πέρα από την ίδια ρευστότητα και κίνηση;

Νωρίτερα οι Ummagma κυκλοφόρησαν το πρώτο single απο αυτό το άλμπουμ, το “Caravan”, με b-side το “Ty i Ya”, το οποίο τραγουδά ο Alexander Kretov στην μητρική του γλώσσα, τα Ουκρανικά. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η μπάντα κυκλοφόρησε κάτι σε γλώσσα άλλη πέρα απο τα αγγλικά, προχωρώντας ενα βήμα πέρα απο τις προηγούμενες φορές.

Photo by Ryan Martin

Αποτελουμενο από 12 τραγούδια με το bonus “Bouquet” να υπάρχει μόνο στην ψηφιακή εκδοχή, το “Compass” κινείται έξω απο μουσικές ταυτότητες. Είναι ένα άλμπουμ για  αλλαγή, εξοικείωση, εξερεύνηση των συναισθημάτων των πάνω και των κάτω.

Ο ήχος της μπάντας τους επιτρέπει να μεταπηδούν σε δημιουργικού διαχωρισμούς και να παραβιάσουν κανόνες και μουσικά εμπόδια.

Αυτό το σύνολο τραγουδιών δεν μένει σε εναν καθορισμένο ηχο. Ισπανικές κιθαρες, reggae περάσματα, επιρροές απο soundtracks του Βαγγέλη Παπαθανασίου στο “Galicticon” rock με περίεργα μοτίβα στο “LCD” και μια αλλόκοτη μπαλαντα με τίτλο “Bouquet”.

Αυτός o δίσκος ακολουθεί την κυκλοφορία του EP ‘LCD‘ με τους Robin Guthrie (Cocteau Twins) και Dean Garcia (Curve) και το EP ‘Winter Tale‘ με τον πρωτοπόρο dreampop καλλιτέχνη της 4AD, A.R.Kane. Και τα δύο αυτά κυκλοφόρησαν το 2017 με μεγάλη επιτυχία.

Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι λένε, και το ίδιο ισχύει για μια μπάντα. Εκτός από τους τρεις κορυφαιους dreampop-shoegaze μουσικους που προανέφερα, οι Ummagma εχουν συνεργαστεί με τον Malcolm Holmes των Orchestral Manoeuvres in the Dark τον Graham Bonnar των Swervedriver και τον βασιλιά της Nudisco, Alexander Robotnick. Έχουν επίσης συνεργαστεί με τους Beauty in Chaos, ενα συγκρότημα που συμπεριλαμβάνει μέλη των Cure, Mission, Ministry, Offspring, Bauhaus, A Flock of Seagulls, Cheap Trick, Ice-T και Van Halen, μεταξύ άλλων.

Η μουσική των Ummagma παρουσίαζε πάντα ένα συναρπαστικό θετικό όραμα, επιδεικνύοντας την ικανότητά τους να περιπλανηθούν σε ποικίλα μουσικά μονοπάτια. Αντιπροσωπεύοντας την Ουκρανία ανάμεσα σε 23 χώρες, κέρδισαν το Alternative Eurovision για το Amazing Radio το 2013 και εμφανίστηκαν σε μια ολόκληρη σελίδα σε Rolling Stone της Ρωσσίας. Το 2015, το άλμπουμ “New Born” που κυκλοφόρησαν με τους με τους Sounds of Sputnik έλαβε επίσης το βραβείο Jagermeister indie, το πιο διακεκριμένο μουσικό βραβείο της Ρωσίας.

Από τις 26 Ιουλίου, το άλμπουμ ‘Compass’ θα είναι διαθέσιμο μέσω iTunes, Amazon και Spotify και θα μπορεί επίσης να αποκτηθεί απευθείας μέσω του Bandcamp. Ακόμα κυκλοφορεί μέσω της Leonard Skully Records σε μαύρο βινύλιο και CD με artwork του Alexander Kretov.

 
Leave a comment

Posted by on July 21, 2019 in Alternative, Electronic