RSS

Category Archives: Electronic

Η νέα κυκλοφορία των NØIR

Οι NØIR έχουν σαν βάση τους την Νέα Υόρκη και η τελευταία τους κυκλοφορία έγινε το 2017.

Αυτή την εποχή ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ενα ΕΡ με έξι τραγούδια που θα τιτλοφορείται “A Pleasure“.

Ο ραφιναρισμένος σκοτεινός ηλεκτρονικός ήχος τους ολοκληρώνεται με την φωνή του τραγουδιστή Athan Maroulis (έχει υπάρξει μέλος των Spahn Ranch και Black Tape for a Blue Girl) και με την συμμετοχή στο programming του παραγωγού Erik Gustafson (απο τους Adoration Destroyed και Grendel),της Kai Irina Hahn (των The Sedona Effect) στα πλήκτρα και τα φωνητικά, καθώς και της Demetra Songs, επίσης στα πλήκτρα και τα φωνητικά.

Το “A Pleasure” συμπεριλαμβάνει το τραγούδι “A Pleasure to Burn” με ρεμιξ απο τους FIRES και το συγκρότημα Seeming καθώς και ενα νέο τραγούδι με τίτλο “Luxury” γραμμένο με τον Jean-Marc Lederman (των Weathermen) και με την Tracey Moth (των Antidote for Annie) στο τσέλο.

Αφιερωμένη στην γνωστή Αγγλίδα ηθοποιό Julie Christie, αυτή η κυκλοφορία συμπεριλαμβάνει ακόμα, μια διασκευή του τραγουδιού του Fad Gadget,Back To Nature“.

Το “A Pleasure” θα κυκλοφορήσει ψηφιακά απο την Metropolis Records στις 15 Νοεμβρίου και για να προωθήσουν την κυκλοφορία οι NØIR θα κάνουν μια σειρά εμφανίσεων.

ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Athan Maroulis

Η φωνή του Athan Maroulis θα είναι για πάντα συνδεδεμένη με το επιδραστικό τρίο απο το Λος Άντζελες, Spahn Ranch. Μέσα από πέντε άλμπουμ με κορυφαία τραγούδια όπως το “Vortex” και το “Heretic’s Fork” οι Spahn Ranch υπηρέτησαν την industrial σκηνή των ‘90s με μια τολμηρή μίξη από σοφιστικέ ηλεκτρονικούς ήχους με σκοτεινή διάθεση.

Μετά την διάλυση του συγκροτήματος ο Athan επέστρεψε στην Νέα Υόρκη όπου έκανε ένα διάλειμμα από την μουσική για σχεδόν μια δεκαετία πρίν να ενταχθεί στο δυναμικό των Black Tape for a Blue Girl για δύο άλμπουμ και εμφανίσεις από το  Austin μέχρι το Βουκουρέστι.

Κατόπιν,δημιούργησε τους NØIR σαν ένα project που θα συνδύαζε το industrial και Goth παρελθόν του Athan με το ηλεκτρονικό παρόν.

Οι NØIR πρωτοεμφανίστηκαν με το σιγκλ “My Dear” στα τέλη του 2012, για να ακολουθήσει το 2013 το επιτυχημένο άλμπουμ “Darkly Near” για το οποίο το περιοδικό Side Line έγραψε πως  “οι NØIR είναι το πιό οικείο electro σχήμα απο οσα έχει συμμετάσχει ο Athan Maroulis. Ακούγονται σαν να αποκαλύπτει τις πιό προσωπικές του σκέψεις, μεταφερμένες με ηλεκτρονική χάρη και μουσική ποίηση“.

Προσθέτοντας στην σύνθεση την Demetra Songs και την Kai Irina Hahn, και οι δύο στα δεύτερα φωνητικά και τα πλήκτρα, οι NØIR ξεκίνησαν τις ζωντανές εμφανίσεις στην Νέα Υόρκη αλλά και στις υπόλοιπες ΗΠΑ.

Το 2014 ολοκλήρωσαν το βίντεο του τραγουδιού “My Dear” και ακολούθησε το βίντεο του “Timephase” μαζί με την κυκλοφορία του RE:MIT:TENT, το οποίο περιείχε ρεμίξ απο τους Assemblage 23, Dead Voices On Air, Ludovico Technique και πολλούς άλλους.

Το 2016, οι NOIR με το “The Burning Bridge” το οποίο ήταν αφιερωμένο στον David Bowie, σύστησαν τον συνεργάτη τους Erik Gustafson (16volt, Adoration Destroyed).

Συμπεριλαμβάνοντας το τραγούδι του τίτλου και την διασκευή ενός τραγουδιού των Ministry από το 1982 που είχε τον τίτλο  “Same Old Madness” καθώς και μια διασκευή του “The Chauffeur” των Duran Duran, η κυκλοφορία ολοκληρωνόταν με την διασκευή που έκαναν οι NØIR στο “In Every Dream Home A Heartache” των Roxy Music ηχογραφημένη ζωντανά στον ραδιοφωνικό σταθμό WFMU το 2013.

Το 2017 κυκλοφόρησε ενα βίντεο για το “The Burning Bridge” και την ίδια χρονιά το συγκρότημα ηχογράφησε την διασκευή του “Back To Nature” για μια συλλογή-φόρο τιμής στον Fad Gadget με τίτλο “Under What Flag“.

Η Πέμπτη κυκλοφορία των NØIR, “Reburning” συμπεριλαμβάνει διάφορα ρεμίξ του “The Burning Bridge” απο τους The Rain Within, Decoded Feedback, Panic Lift με ενα αποκλειστικό ρεμιξ στο “Same Old Madness” απο τους Bestial Mouths.

Ακόμα, στο “Reburning” συμπεριλαμβάνεται μια ακουστική εκτέλεση του τραγουδιού “The Burning Bridge” ενορχηστρωμένη απο τον κιθαρίστα Ron Cardazone με την συμμετοχή της τσελίστριας Tracey Moth.

Μπορείτε να παραγγείλετε το “A Pleasure” απο την σελίδα των NØIR στο Bandcamp.

 
 

Tags: , , , , , , , ,

Watch Clark – Couch (6 September 2019)

Το synth pop project Watch Clark, του Paul Furio απο το Seattle,  κυκλοφορεί σήμερα το “Couch”, το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του. Συμπεριλαμβάνει 12 τραγούδια γραμμένα από το Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Ιούλιο του 2019, με πρώτο single από αυτά, το ‘Choose‘.

Το άλμπουμ είναι σε παραγωγή, μίξη και mastering του φίλου και συνάδελφου του Furio, Kasson Crooker (Freezepop, Symbion Project, ELXYR).

Paul Furio με το προσωπικό σόλο σχήμα του, αναμιγνύει ρετρό 90s industrial με new wave  electronica. O ήχος των Watch Clark, οι οποίοι δημιουργήθηκαν το 2012, είναι συγγενικός με αυτόν της ακμής της indie goth / industrial σκηνής του Seattle των αρχών της δεκαετίας του 2000. Στο παρελθόν, ο Furio ήταν μέλος των Static Engine και του καλλιτέχνη της Invisible Records, SMP, και πέρασαν δύο δεκαετίες γράφοντας μουσική, για να κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ, “Perfect Imitation” ως Watch Clark, για να ακολουθήσει το 2017 το LP “First Week of Winter“.

Εστιάζοντας στη δημιουργία χορευτικών τραγουδιών που να έχουν να κάνουν με την πολιτική και  να είναι ειλικρινή, ο Furio λέει μια ιστορία με κάθε άλμπουμ των Watch Clark, αν και το περιεχόμενο του οποίου αλλάζει με βάση την αντίληψη του ακροατή.

Το Couch είναι ο αντικατοπτρισμός μιας σχέσης, μεταξύ της πολιτική και της αναταραχής της ζωής. Πέρασα μια σειρά δραματικών αλλαγών ενώ δούλευα αυτό το άλμπουμ, από το τέλος μιας μακροχρόνιας σχέσης, μέχρι να το τέλος μιας καριέρας, ενώ έπρεπε να ασχοληθώ με ένα πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να είναι εγκλωβισμένο σε εναν απολυταρχικό εφιάλτη βασισμένο σε ψέματα και απάτες. Ακόμα και οι χειρότερες στιγμές των τελευταίων ετών ήταν γεμάτες με αυτο-ανάκλαση, και περιγράφονται με τον καλύτερο τρόπο στο «The Act of Wanting»: Θα υπάρξει άραγε κάποτε κάποια στιγμή που θα μας κάνει ευτυχισμένους, ή θα ψάχνουμε πάντα για κάτι καινούριο, για κάτι περισσότερο; ” λέει ο Paul Furio.

Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που θα δούλευα με την Lark Remy στο τραγούδι ” Weakness “. Έχει αυτή την εκπληκτικά εκφραστική φωνή και είμαι τόσο χαρούμενος που μπορέσαμε να δουλέψουμε μαζί σε αυτό το τραγούδι για το επιθυμία και τη λύπη, το οποίο γράφτηκε ειδικά γι αυτήν ως συνεργάτρια. Το άλμπουμ οφείλει επίσης πολλά στον Kasson Crooker, ο οποίος έκανε παραγωγή και μίξη και στο προηγούμενο άλμπουμ μας. Ο Kasson έχει εκπληκτικό ταλέντο και πραγματικά έφερε τα τραγούδια στη γραμμή του τερματισμού, με μικρά τεχνάσματα που τα λουστράρισαν και κράτησαν το ενδιαφέρον σε όλα.”

Το άλμπουμ των Watch Clark είναι έξυπνα στρωμένο σε έντονους ήχους απο συνθεσάιζερ και μια βαριά μελωδική αισθητική, ακροβατώντας ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Πρόκειται για ένα μελωδικό καλειδοσκόπιο που ακούγεται φρέσκο ​​ενώ αντλεί στοιχεία απο αντηχεί κλασικούς synthpop καλλιτέχνες, όπως οι Depeche Mode. Θα μπορούσε βέβαια να πεί κάποιος πως δεν είναι κάτι που προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι οι Βρετανοί πρωτοπόροι μαζί με τους Nine Inch Nails και τους Duran Duran, είναι οι κυριότερες επιρροές τους.

Το ‘Couch’ είναι διαθέσιμο απο τις 6 Σεπτεμβρίου σε ολα τα online μαγαζιά και τις πλατφόρμες όπως το Spotify, και το Bandcamp .

 

 
Leave a comment

Posted by on September 6, 2019 in Electronic

 

Νέες κυκλοφορίες

Η post-punk μπάντα A Projection απο την Στοκχόλμη, ανακοίνωσε επίσημα πως υπέγραψε με την Metropolis Records. Πολλοί περιγράφουν τον ήχο των A Projection ως ένα χορευτικό μείγμα post-punk, indie pop και electronica. Το πρώτο τους άλμπουμ, Exit, κυκλοφόρησε το 2015, για να το ακολουθήσει το Framework του 2017.

Το νέο τους άλμπουμ λέγεται “Section” και η Metropolis θα το κυκλοφορήσει στις 25 Οκτωβρίου.

Μια από τις πιο ταλαντούχες μπάντες στον χώρο του electro-industrial wave απο τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και του ’90, οι Numb, επιστρέφουν σήμερα, 23 Αυγούστου, με το νέο τους άλμπουμ Mortal Geometry. Ο Don Gordon των Numb είναι από καιρό γνωστός για το μοναδικό του ταλέντο στην ενορχήστρωση και το sound design.

Στο Mortal Geometry αναμιγνύονται πολλά trance στοιχεία, δυνατές δόσεις απο ambient, και σκοτεινό EBM. Ένα αριστοτεχνικό μείγμα ατμόσφαιρας, ηλεκτρονικού ήχου και αγωνίας…

 
Leave a comment

Posted by on August 23, 2019 in Electronic, Goth, Post Punk

 

Πως γράφτηκε το άλμπουμ “Leftism” των Leftfield

Οι Leftfield είναι ενα βρετανικό ηλεκτρονικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1989 απο τον Neil Barnes και τον Paul Daley.

Θεωρώ πως το άλμπουμ τους “Leftism” είναι απο εκείνα που άφησαν το στίγμα τους στην electronica και χαρακτήρισαν την δεκαετία του ΄90 οπως την χαρακτήρισαν τα άλμπουμς των Massive Attack, των Prodigy και των Portishead.

Πάνω απο ολα, επαναπροσδιόρησε την χορευτική μουσική και έδειξε πως η θα μπορούσε να λειτουργήσει ακόμα και με ενα ολοκληρωμένο άλμπουμ, πέρα απο πρόσκαιρα χιτάκια.

Προτού κάνουν το “Leftism”, ο Daley είχε παίξει σε ενα πανκ συγκρότημα απο το Kent, τους Rivals με τους οποίους κυκλοφόρησε το single ‘Here Comes the Night’ και μετά αποχώρησε για να παίξει ως session μουσικός με τους Brand New Heavies και τους Primal Scream, (παίζει στο Dixie-Narco EP” των δεύτερων) πριν προσχωρήσει ως περκασιονίστας στο acid jazz συγκρότημα A Man Called Adam.

Την εποχή εκείνη ο Daley γνωρίστηκε με τον Neil Barnes, εναν μανιώδη συλλέκτη δίσκων που ξεκίνησε sta 15 του την συλλογή του με το “20th Century Boy” των T. Rex για να φτάσει εκείνη την εποχή να βρίσκεται σε ενα club του Λονδίνου οπου έπαιζαν και οι δύο bongos.

Ο Barnes ξεκίνησε ως DJ στο Wag Club και το 1986 έπαιξε στο Καρναβάλι του Notting Hill με το London School of Samba.

Το 1989, εμπνεόμενος απο τον Afrika Bambaataa, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην σύνθεση, πήρε ενα δάνειο και αγόρασε ενα sampler για να γράψει τα δύο πρώτα singles των Leftfield, το “Not Forgotten” του 1990 και το “More Than I Know” του 1991.

Εκει ηταν που ο Barnes ζήτησε απο τον Daley να κάνει το ρεμιξ του “More Than I Know”.

Το 1990 ο Daley κυκλοφόρησε το single “Barefoot In the Head” με τους A Man Called Adam και ο και ύστερα αποχώρησε για να αφοσιωθεί στους Leftfield μέχρι το 2002 που το σχήμα διαλύθηκε.

Ο Barnes είχε περάσει μια βραδιά στο σπίτι του John Lydon ακούγοντας reggae και τότε του ήρθε η ιδέα να τον πάρει μαζί του στο στούντιο και να τον βάλει να τραγουδήσει το “Open Up”, ενα τραγούδι για το κάψιμο του Χόλιγουντ, το οποίο μπορείτε να ακούσετε διασκευασμένο και σε συναυλίες των Public Image LTD.

O Lydon τραγουδούσε εξοργισμένος για το οτι Χόλυγουντ δεν προσέφερε ρόλους για να παίξει σε ταινίες, αλλά επειδή στους στίχους επαναλαμβάνεται το “Burn Hollywood Burn” όλοι πίστεψαν ότι ήταν μια έκκληση για επανάσταση. Μετά απο κάποιες δασικές πυρκαγιές στο Λος Άντζελες οι οποίες έφτασαν ακόμη και κοντά στο σπίτι του Lydon, το ραδιόφωνο σταμάτησε να παίζει το τραγούδι.

Το “Open Up” άρεσε πολύ στην τραγουδίστρια των Curve, Toni Halliday, της οποίας ήταν οπαδός ο Barnes, και οι Leftfield της έγραψαν ενα σκοτεινό punk τραγούδι το οποίο μετά ανακατασκεύασαν τελείως και το αποτέλεσμα ήταν το “Original”.

Εκείνη την εποχή, πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι η χορευτική μουσική ήταν αυτό το ψεύτικο πράγμα. Όταν το “Original” παίχτηκε απο την εκπομπή Round Table του Radio 1, πολλοί γκρίνιαξαν πως το τραγούδι ηταν ουσιαστικά μόνο δύο ακόρντα όλα και ολα, οπως και φυσικά ήταν… Το άλμπουμ ”Leftism” ομως είχε προοπτικές.

Συμμετείχαν ακόμα δύο reggae τραγουδιστές, ο Danny Red στο “Inspection” and Earl Sixteen στο “Release the Pressure“.

Ακόμα συμμετείχε ο Βρετανός συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός Lemn Sissay στο “21st Century Poem“.

Οταν το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1995, βγήκε ακριβώς στη μέση του Britpop, με το οποίο ο Barnes και ο Daley δεν είχαν καμμία σχέση αλλά τόσο ο Noel Gallagher όσο και ο Damon Albarn τους πλησίασαν σε μια συναυλία των Leftfield και τους είπαν πόσο πολύ τους αρέσει…

Ο Lydon ακόμα δηλώνει πόσο αγαπάει τους στίχους του “Open Up”.

Στις συναυλίες ο ηχος τους ηταν πιο δυνατός απο αυτόν του Concorde και οταν έπαιξαν στο Brixton Academy, έπεσαν οι σωβάδες (δήλωσαν χαριτολογώντας πως ανακάλυψαν οτι ο ηχολήπτης τους ηταν λίγο κουφός…)

Στο “Leftism” δεν υπάρχει μόνο ενα μουσικό είδος. Γίνεται ενα πέρασμα απο tribal, trance, dub, house και ambient μουσική.

Ήταν ένα από τα πρώτα βρετανικά άλμπουμ που έφερε το club στο σαλόνι, μαζί με τις κυκλοφορίες των Chemical Brothers, Underworld και των Prodigy.

Εκείνη την χρονιά προτάθηκε για Βραβείο Mercury αλλά έχασε απο το “Dunny” των Portishead.

 
Leave a comment

Posted by on August 11, 2019 in Electronic

 

Νέο άλμπουμ για τους Velvet Acid Christ

Οι Velvet Acid Christ επιστρέφουν με το “Ora Oblivionis”.

Το electro-industrial συγκρότημα απο το Westminster του Colorado, δημιουργήθηκε το 1990 απο τον Bryan Erickson και η δισκογραφία του σήμερα αποτελείται απο 13 στούντιο άλμπουμ.

Το “Ora Oblivionis” είναι εμπνευσμένo από την ιδέα της αυτοκαταστροφής, και προσπαθεί να αγγίξει κάθε πτυχή του ήχου της μπάντας, καινούργιου και παλιού.

Ηχητικά διερευνά την χορευτική industrial και την minimal goth αλλά δημιουργεί ακόμα ονειρικά ηχοτοπία πλασμένα με πιάνο ή επιθετικό industrial metal.

Το “Ora Oblivionis” θα κυκλοφορήσει στις 9 Αυγούστου από την Metropolis Records σε CD αλλά και μέσω όλων των ψηφιακών μορφών.

Επίσης, θα κυκλοφορήσει ταυτόχρονα μια περιορισμένη έκδοση διπλού CD που περιέχει ακυκλοφόρητα κομμάτια.

Η Metropolis θα κυκλοφορήσει επίσης μια ειδική επετειακή έκδοση για τα 20 χρόνια του άλμπουμ “Fun With Knives” των Velvet Acid Christ σε όλες τις ψηφιακές μορφές μαζί με μια περιορισμένη έκδοση διπλού βινυλίου με bonus υλικό, σήμερα 26 Ιουλίου.

ΕΔΩ μπορείς να προπαραγγείλεις το “Ora Oblivionis”

ΕΔΩ μπορείς να προπαραγγείλεις το “Fun With Knives”

 
Leave a comment

Posted by on July 26, 2019 in Electronic

 

Ummagma – Compass (Leonard Skully Records 26 July 2019)

Φορτωμένο με θετικά indie pop vibes, το υβριδικό ηλεκτρονικό ροκ ντουέτο Ummagma παρουσιάζει το single “High Day” πριν από την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ “Compass” μέσω της psychrock/shoegaze/dreampop δισκογραφικής εταιρίας απο το Μάντζεστερ Leonard Skully Records. Αυτη είναι η Τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά τους, αλλά είναι το πρώτο άλμπουμ των Ummagma μετά απο επτά χρόνια και επίσης είναι η πρώτη φορά που η μπάντα κυκλοφορεί δουλειά σε δίσκο βινυλίου.

Ένα μοναδικό, ονειρεμένο βαλς με ενορχήστρωση σε στυλ αίθουσας χορού, που συνοδεύεται από φωνητικά τύπου Cocteau Twins, το “High Day” είναι μια αντανάκλαση του πόσο σύντομη είναι η πραγματικά ή ζωή η ανάγκη για συμφιλίωση πριν είναι πολύ αργά.

“Το “High Day” το εμπνευστήκαμε απο εναν κουτό καυγά που είχαμε ως ζευγάρι. Δεν θυμάμαι για ποιο πράγμα ήταν, αλλά ήταν επιπόλαιο και εγώ επέλεξα συνειδητά να μείνω νευριασμένη με τον Alex για μερικές μέρες, κουβαλώντας μαζί μου αυτήν την αρνητικότητα Καθώς μείναμε σε διαφορετικές πόλεις, σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν τα πράγματα να μείνουν ετσι – θα μπορούσαμε να χωρίσουμε μόνιμα – αν δεν καταφέρναμε να ξεφορτωθούμε οτι δεν είναι σημαντικό. Εκατσα κι έγραψα αυτό το τραγούδι και του το τραγούδησα Η μουσική έχει μεγάλη θεραπευτική δύναμη”, λέει η Shauna McLarnon.

Σχηματισμένοι στην Μόσχα το 2003, οι Ummagma είναι η Shauna McLarnon, από την περιοχή Yukon του βόρειου Καναδά, και ο Alexander Kretov, από τη δυτική Ουκρανία. Τώρα κατοικώντας στο Οντάριο, το ζευγάρι ολοκλήρωσε αυτό το άλμπουμ μετά απο πέντε χρόνια δουλειάς και με πολλές μετακινήσεις, μεταφέροντας τελικά το στούντιό τους μαζί τους σε ολόκληρο τον Ατλαντικό και εγκαθιστώντας το ξανά. Με τέτοιο παροξυσμό στον πραγματικό κόσμο, πώς θα μπορούσε ο ηχητικός κόσμος τους να αντανακλά οτιδήποτε άλλο πέρα από την ίδια ρευστότητα και κίνηση;

Νωρίτερα οι Ummagma κυκλοφόρησαν το πρώτο single απο αυτό το άλμπουμ, το “Caravan”, με b-side το “Ty i Ya”, το οποίο τραγουδά ο Alexander Kretov στην μητρική του γλώσσα, τα Ουκρανικά. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η μπάντα κυκλοφόρησε κάτι σε γλώσσα άλλη πέρα απο τα αγγλικά, προχωρώντας ενα βήμα πέρα απο τις προηγούμενες φορές.

Photo by Ryan Martin

Αποτελουμενο από 12 τραγούδια με το bonus “Bouquet” να υπάρχει μόνο στην ψηφιακή εκδοχή, το “Compass” κινείται έξω απο μουσικές ταυτότητες. Είναι ένα άλμπουμ για  αλλαγή, εξοικείωση, εξερεύνηση των συναισθημάτων των πάνω και των κάτω.

Ο ήχος της μπάντας τους επιτρέπει να μεταπηδούν σε δημιουργικού διαχωρισμούς και να παραβιάσουν κανόνες και μουσικά εμπόδια.

Αυτό το σύνολο τραγουδιών δεν μένει σε εναν καθορισμένο ηχο. Ισπανικές κιθαρες, reggae περάσματα, επιρροές απο soundtracks του Βαγγέλη Παπαθανασίου στο “Galicticon” rock με περίεργα μοτίβα στο “LCD” και μια αλλόκοτη μπαλαντα με τίτλο “Bouquet”.

Αυτός o δίσκος ακολουθεί την κυκλοφορία του EP ‘LCD‘ με τους Robin Guthrie (Cocteau Twins) και Dean Garcia (Curve) και το EP ‘Winter Tale‘ με τον πρωτοπόρο dreampop καλλιτέχνη της 4AD, A.R.Kane. Και τα δύο αυτά κυκλοφόρησαν το 2017 με μεγάλη επιτυχία.

Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι λένε, και το ίδιο ισχύει για μια μπάντα. Εκτός από τους τρεις κορυφαιους dreampop-shoegaze μουσικους που προανέφερα, οι Ummagma εχουν συνεργαστεί με τον Malcolm Holmes των Orchestral Manoeuvres in the Dark τον Graham Bonnar των Swervedriver και τον βασιλιά της Nudisco, Alexander Robotnick. Έχουν επίσης συνεργαστεί με τους Beauty in Chaos, ενα συγκρότημα που συμπεριλαμβάνει μέλη των Cure, Mission, Ministry, Offspring, Bauhaus, A Flock of Seagulls, Cheap Trick, Ice-T και Van Halen, μεταξύ άλλων.

Η μουσική των Ummagma παρουσίαζε πάντα ένα συναρπαστικό θετικό όραμα, επιδεικνύοντας την ικανότητά τους να περιπλανηθούν σε ποικίλα μουσικά μονοπάτια. Αντιπροσωπεύοντας την Ουκρανία ανάμεσα σε 23 χώρες, κέρδισαν το Alternative Eurovision για το Amazing Radio το 2013 και εμφανίστηκαν σε μια ολόκληρη σελίδα σε Rolling Stone της Ρωσσίας. Το 2015, το άλμπουμ “New Born” που κυκλοφόρησαν με τους με τους Sounds of Sputnik έλαβε επίσης το βραβείο Jagermeister indie, το πιο διακεκριμένο μουσικό βραβείο της Ρωσίας.

Από τις 26 Ιουλίου, το άλμπουμ ‘Compass’ θα είναι διαθέσιμο μέσω iTunes, Amazon και Spotify και θα μπορεί επίσης να αποκτηθεί απευθείας μέσω του Bandcamp. Ακόμα κυκλοφορεί μέσω της Leonard Skully Records σε μαύρο βινύλιο και CD με artwork του Alexander Kretov.

 
Leave a comment

Posted by on July 21, 2019 in Alternative, Electronic

 

Nature of Wires – Modus (Analogue Trash 16 August 2019)

Νέο άλμπουμ ανακοίνωσε το Βρετανικό synthpop σχήμα Nature of Wires.

Θα είναι διπλό, με τίτλο “Modus” και ημερομηνία κυκλοφορίας 16 Αυγούστου ενω η κυκλοφορία του θα γίνει μέσω της εταιρίας Analogue Trash απο το Manchester. Περιλαμβάνει 18 κομμάτια, και είναι επηρεασμένο απο την synthpop της δεκαετίας του 80 αλλά και κάπως σκοτεινό. Το άλμπουμ έχει τις ρίζες του στα τέλη της δεκαετίας του ’80 με αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν η μπάντα βρισκόταν στην δημιουργική της ακμή.

Πριν από την κυκλοφορία του άλμπουμ, οι Nature of Wires φροντίζουν να μας ανοίξουν την όρεξη με το single “Madame Serena” το οποίο συμπεριλαμβάνει ένα ΕΒΜ remix από τους Leaether Strip και άλλα δύο τραγούδια, το “Every Single Sun” και το remix του “First Light“ από τους Αγγλους Mesh.

Οι Nature of Wires δημιουργήθηκαν το 1986 στο Herefordshire. Στην αρχική σύνθεσή τους ήταν ο Gary Watts (πλήκτρα και programming) και ο Andrew Stirling-Brown (φωνητικά). Η μπάντα έκανε μια παύση το 1994 μέχρι που ανασχηματίστηκε το 2015. Το 2016 κυκλοφόρησαν το “Cyber ​​Rendezvous“ με την Καλιφορνέζα CountessM στα φωνητικά, που ήταν και το πρώτο τους άλμπουμ από το “Modus Operandi” του 1993. Οι ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος ενισχύθηκαν με την προσθήκη του Tim Powell-Tuck σε ηλεκτρονικά τύμπανα, περιόδευσαν τν Μεγάλη Βρετανία ενω εμφανίστηκαν και στο BBC.

“Εχουν περάσει 33 χρόνια απο τότε που δουλεύαμε το “Modus” και περιλαμβάνει τραγούδια που γράφτηκαν μεταξύ του 1986 και του 1993, και που αναδημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας την τεχνολογία του 21ου αιώνα. Θα θέλαμε να ακούμε το άλμπουμ μετά απο 20 χρόνια και να είμαστε ικανοποιημένοι γιατι κάναμε το καλύτερο δυνατό”, λέει Gary Watts.

“Έτσι, έχουμε επιλέξει μερικούς κορυφαίους – τον Steve Whitfield (The Cure, The Mission, Shed Seven, Terrorvision, Jah Wobble, The Flowers of Romance) και τον Mike Marsh (Calvin Harris, OMD, Human League, Chemical Brothers, Moby, Shamen, Massive Attack, Erasure, 808 State, The Prodigy, Depeche Mode). To artwork είναι του εξαιρετικά ταλαντούχου Vlad McNeally. Είναι ενας αποχαιρετισμός στα νεότερα χρόνια μας και στον ήχο που δημιουργήσαμε εκείνη την εποχή.”

Το πρώτο CD διαθέτει 8 δικά τους τραγούδια, σφυρηλατημένα κατά τη διάρκεια μιας προσωπικής και μουσικής αλλαγής, και έχουν μια εντυπωσιακή σαφήνεια στην μουσική και τους στίχους. Αλλά τώρα που μπορούν να έχουν πρόσβαση στην τελευταία λέξη της μουσικής τεχνολογίας, οι Nature of Wires έχει εξευγενίσει και επανερμηνεύσει τον ψυχισμό  και την έννοια κάθε τραγουδιού, δημιουργώντας κάτι που αντανακλά μια συναρπαστική εποχή της electronica αλλά και της χορευτικής μουσικής, παραμένοντας ομως πιστό στην synth σκηνή.

Στο δεύτερο CD, οι Nature of Wires φρόντισαν να γίνει μια εναλλακτική εκτέλεση των τραγουδιών του πρώτου CD απο τους Leaether Strip και Mesh, την Αγγλική post-punk μπάντα των Klammer καθως και των ομόσταβλών τους στην δισκογραφική εταιρία Room 1985, The Cowls και AtomZero.

Εφαρμόζοντας ο καθένας απο αυτούς το δικό του όραμα, αλλά παραμένοντας πιστό και στο πνεύμα του πρωτότυπου, επανεκτέλεσαν τα τραγούδια μεσα απο τα δικά τους στυλ, ολοκληρώνοντας την ιστορία ιστορίας που στηρίζει το “Modus“.

Υπάρχει μια αίσθηση ολοκλήρωσης στο Modus, καθώς και μια δήλωση της πρόθεσης να αναγεννηθούν οι Nature of Wires, η οποία συνάδει με το παρελθόν με ένα ένδοξο και θετικό τρόπο και προετοιμάζεται για ένα συναρπαστικό μέλλον.

Το πρώτο CD παρουσιάζει την ρετρό-electro, την ελαφρύτερη πλευρά της μουσικής μας, επηρεασμένη από την synth-pop της σκηνής της δεκαετίας του ’80 και του ’90. Μια «οριστική» έκδοση του υλικού που είχαμε τότε, αλλά με ένα σύγχρονο πλεονέκτημα. Συγκεντρώνει τον πυρήνα των τραγουδιών που αγάπησαν οι παλιότεροι οπαδοί μαςων αγαπημένων μας φίλων απο το πρώτο τραγούδι που γράψαμε μέχρι εκείνο που έμεινε ημιτελές το 1993 και που τελικά ολοκληρώθηκε 20 χρόνια αργότερα! Δεν θεωρήσαμε το δεύτερο CD απλά ως μια συλλογή από remixes, αλλά σαν ενα λειτουργικό σύντροφο ή τον δίδυμο του “Modus”.Εδω δεν έχουμε ενα απλό διπλό άλμπουμ“, λέει ο Andrew Stirling-Brown.

Οι Nature of Wires έχουν εμφανιστεί με πολλούς σπουδαίους ηλεκτρονικούς καλλιτέχνες, όπως οι Empathy Test, οι Leaether Strip, οι Aesthetic Perfection, Lord of the Lost, The Frixion, ο Rodney Cromwell και οι Vieon. Εχουν ρεμιξάρει ακόμα τραγούδια των Massive Ego, Leaether Strip, Sigue Sigue Sputnik Electronic, Disctain, Precog, Advance, Freakangel,  Machine Rox και Vogon Poetry.

Στις 16 Αυγούστου, το LP “Modus” θα κυκλοφορήσει παντού ψηφιακά και ως 2CD digipak. Οποιος θέλει, μπορει να προπαραγγείλει το άλμπουμ μέσω του Bandcamp ενω είναι ήδη διαθέσιμο το single “Madame Serena”.

Οι Nature of Wires θα βγουν για περιοδεία στην Βρετανία από τα τέλη Ιουλίου έως τον Νοέμβριο.

TOUR DATES
Jul 27  LONDON – Hope & Anchor, Islington (with 1i2c, I Am Warface & The Rude Awakening)
Aug 9  EASTNOR, Herefordshire – LakeFest (with Kaiser Chiefs, Bluetones & Bez)
Aug 17 LEDBURY, UK – Nestfest
Sep 20 BERLIN – The Mazen (with The Pink Diamond Revue, LegPuppy & e-bit)
Sep 21 LEIPZIG – Noch Besser Leben (with The Pink Diamond Revue & LegPuppy)
Oct 12 COLOGNE, Germany – Wachsfabrik (with Bandmachine)
Oct 18  BIRMINGHAM – The Mill, Digbeth (with Among the Echoes & Toyah)
Nov 8   BIRMINGHAM – Scruffy Murphy’s (with Vieon, Among the Echoes & Vain Machine)
Nov 9   LONDON – Beat:Cancer Festival 2.0, Electrowerkz

 
Leave a comment

Posted by on July 20, 2019 in Electronic