Category Archives: Electronic

The new digital single of Ego Likeness

Ego Likeness released a new single entitled “Wolves,” through Metropolis Records on June 26th.

Exclusively released as a limited edition CD only single in 2017, this is the first time “Wolves” is available across all digital and streaming outlets.

This release features “Wolves 2017,” a track reworked by Steve Archer originally called “Wolves,” from the Ego Likeness album “Water to the Dead” (2004), the only song composed solely by vocalist Donna Lynch.

Also included is Stoneburner’s remix of “Aviary,” originally part of Ego Likeness’ “The Order of the Reptile” album (2006), along with a pair of fine remixes of the song “Darkness” from “When the Wolves Return” (2015) by London’s own Inertia along with legendary Out Out who teamed with Stoneburner for the final remix on this single.

Additionally, Ego Likeness’ first new song in five years “Ghost Sick” can be previewed on the brand new compilation Electronic Saviors Vol 6, with all proceeds going to cancer research.

Ego Likeness was created in 1999 by artist Steven Archer, a DC native, and writer Donna Lynch in Baltimore, Maryland. Taking their name from Frank Herbert’s classic science fiction novel Dune, the band began as an experimental/ dark trip hop project. A demo called Songs From a Dead City, recorded on a four track, was released that same year. By 2000, the couple was moving the project in a darker electronic/ dance direction, resulting in a self-released full length album entitled Dragonfly.

After a short hiatus from recording and a lengthy period of trial, error, and revision, and many regional live performances, Ego Likeness signed with Dancing Ferret Discs for the release of 2004’s Water to the Dead. This album featured the band’s electronic roots while exploring a bit of a heavier rock sound.

For 2005, Ego Likeness re-released Dragonfly and toured Germany, Luxembourg, and the continental US with The Cruxshadows, as well as performed at several festivals on the east and west coast, including Convergence 11 (San Diego CA), Dracula’s Ball (Philadelphia PA), Black Sun Festival I (New Haven CT), Freaks United (DC), Eccentrik Festival I (Raleigh NC), and others.

In 2006, the band toured Germany once again with The Cruxshadows, and preformed at Dragon Con in Atlanta GA, as well as released their third full length CD The Order of the Reptile. The album brought together several of their past styles, including darkwave, trip-hop, and rock. The following winter after the release, Ego Likeness toured the US yet again, this time with The Cruxshadows and Ayria.

Ego Likeness went back to Germany, as well as Poland and the UK, with Ayria and Angelspit in late autumn of 2007. They also released the first of four limited edition EP’s entitled South.

In early 2008 they headlined a warm-up tour of the US and performed at Black Sun IV before setting out with Voltaire in the spring for his month-long Maiden Voyage Tour. Ego Likeness wrapped up their touring for the year by playing Dragon Con in Atlanta once again. 2008-2009 also saw the release of the single, The Lowest Place on Earth, as well as the NorthWest, and East EPs.

For 2010, Ego Likeness signed with Metropolis Records to release their fourth album, Breedless. The album showcases their dark electronic trip hop sensibilities overlaid with Donna’s passionately emotive vocals. While many may compare them to Curve and Collide, Ego Likeness continues to take their music to darker corners of the human psyche.

Often accused (though never convicted) of being one of the hardest working bands on the US scene, the duo somehow manage to find time to be prolific in other creative endeavors, with Steven’s additional music projects Hopeful Machines and Stoneburner, as well as being an accomplished painter and children’s book author, and Donna having published several novels including the acclaimed “Isabelle Burning” and “red Horses”. The pair have also been never been convicted of being controlled by the whims of their adorable hairless cat Sophie, though the internet evidence is overwhelming.

Leave a comment

Posted by on July 5, 2020 in Electronic, Industrial


Snog – Spätzle Machine (Metropolis Records, June 26, 2020)

A gargantuan beast of spartan electro and brooding melodies, the brand new Snog ‘Spätzle Machine’ E.P. follows closely after the release of the acclaimed ‘Lullabies For The Lithium Age‘ album. The E.P. features three sublime remixes/reimaginings from the masterful studio wizardry of producer and artist, Vince Valentini. Timely and timeless, each track narrates – through its own unique dialogue – the final breaths of the final human soul, crushed in the relentless machinations of time and technology. ‘Spätzle Machine’ is a brilliant and bilingual song – the verses in English and the choruses in German – slyly equating the human condition with the manufacture of a traditional handcrafted Swabian noodle dish. The new E.P. comes on the heels of the recently released video for the song “Spätzle Machine.” The EP was released by Metropolis and is available via all digital and streaming outlets.

Snog, hailing from the great continent of Australia, is the brainchild of DJ David Thrussell. Originally formed in 1988, they first hit the dance floors in 1992 with their classic electro hit, Corporate Slave, which combined elements of 90s electrodance with 70s funk and a strong anticapitalist message. This was followed up by their first full length CD, Lies, Inc., and two more dance hits, Shop, and Born to be Mild. Their lyrics show a strong disillusionment with the western ideals of materialism and mass ownership, a stance which is bound to enrage the “gimme” sensibilities of American capitalism.

Despite their apparently radical inclinations, David doesn’t regard his lyrics as political, but rather as simple and rather obvious social observations. He doesn’t claim to have any revelationary secrets, but sees his lyrics as a frank examination of our humanity struggling within itself.

Snog reppeared in 1994 with a harshly technofied sound, which defines their Cliche single. An Australian single, Hey Christian God was also released. which included material that was later used for his Black Lung project.

In 1995, David Thrussell officially began his Black Lung project, which has so far released six CDs, one of which, The Disinformation Plague is currently available on Metropolis. He also appeared with Pieter Bourke (of Eden and Dead Can Dance) as Soma, whose releases include The Hollow Earth and The Inner Cinema.

1995 also saw the release of Snog’s second full length CD: Dear Valued Customer, which furthered the sound explored with Cliche and the politics espoused in Lies, Inc. If anything, Thrussell’s antipolitics had become more western — antagonistic, now tackling issues of religious domination and hypocrisy as well as socio-economic ones.

In 1996, Snog joined forces with Metropolis Records, releasing The Future, an EP of new material; Remote Control, a compilation/remix CD of Snog’s work to date; and Buy Me…I’ll Change Your Life, a successfully bizarre combination of electro and a vague country style of spaghetti western music.

In 1999 Snog returned to their classic electro sound with Third Mall from the Sun, filled with danceable electronics, controversial lyrics, and a cover bound to cause consternation in the corporate world. A re-mix CD for the album was released in 2000 titled Relax Into the Abyss, along with a double album featuring the re-releases of Lies Inc. and Dear Valued Customer together with bonus tracks.

Thrussell cites a number of influences in his musical styles, ranging from cinema to classic rock and folk to industrial music. Seemingly contradictory names such as Foetus, the Swans, Tom Waits, Cabaret Voltaire, Ennio Morricone, Kraftwerk, Lustmord, Pink Floyd, Leonard Cohen, Hawkwind, Nick Cave, Lassigue Bendthaus and Clock DVA appear on his list of musical influences; with film presences including Roman Polanski, Stanley Kubrick, Oliver Stone, David Cronenberg, John Carpenter, and an insatiable love of the “spaghetti western.” He unabashedly supports the right of sampling, and openly promotes the sampling of his own material by other artists.

2003 was a busy year for Snog. First they re-immerged with the album, Beyond the Valley of the Proles. It featured eleven mellow electronic spaghetti western tracks similar to a mix of Lee Hazelwood and Leonard Cohen, rich musical textures, clean acoustic guitars, and David Thrussels deep bass vocals created a soothing atmosphere to calm the most restless spirit. Carefully merging electronic music with acoustic lounge pop, Beyond the Valley of the Proles generated a hybrid unlike no other. In addition to the auditory feed, Snog also presented his first piece of eye candy to the western world. The Adventures in Capitalism DVD was a collection of tuneful, sentimental music videos for your most relaxed viewing moments. On the must have DVD, Snog took a number of their most appealing melodies and tender ballads that have special significance for everyone.

For 2006, Snog presented Sixteen Easy Tunes for the End Times, a greatest hits collection of Snogs most influential works to date. Along with the 16 main tracks, theres a bonus section with 16 additional mp3 tracks, as well as lyrics and a poster and artwork gallery. Following the release came a brand new album, Vs. The Faecal Juggernaut Of Mass Culture, and three digital only singles: Crash Crash, The Kings of Hate and Planet Of Shit.

After almost forty live dates around the USA, Europe, Russia and Australia in 2006, Snog emerged from the recording studio in 2007 (unlike the Romans of which they sing) victorious. With The Last Days of Rome, Snog turned their back on their most recent outings of barbed satirical electro-punk and instead offer a new brand new album of historical narratives and charming tone poems set in palatable electro-pop surroundings. The album tells tales of the building of the pyramids of Egypt, pirates throwing their maps overboard, Roman Centurions, London being built in the Middle Ages, and more, all of which Snog promise us have no allusions to the modern global political climate. The follow-up EP, City, was released digitally on April 29th, 2008.

Recorded over 2008/2009 in Melbourne, Berlin and Prague, Snog’s newest release for 2010, Last Of The Great Romantics, is truly a landmark album. Like Radiohead’s Ok Computer and Pink Floyd’s Wish You Were Here (to both of which it has already been compared), Last Of The Great Romantics sees a beloved band at their conceptual and creative peak. From the blazing space-rock-ballad of opening track “We’re All In This Together” to the languid moog-boogie of “The End Of The World” to the disco-metal pyrotechnics of “Wargasm” Snog forge their own path and their own sound, bold, uncompromising and just a little bent. Recorded entirely in analogue facilities using a vast collection of vintage studio equipment with special guests including John Justin Stewart (Grace Jones), Neil Boyack (Angler), The City Of Prague Philharmonic Choir and produced by The Calculators (The Faint, Schneider TM) Last Of The Great Romantics is a lush, sincere masterpiece.

Leave a comment

Posted by on July 1, 2020 in Electronic, Industrial


The Electronic Saviors Compilation

All things end. The first Electronic Saviors comp landed in 2010 on Metropolis Records and every two years since, the industrial music community has come together to stand against cancer.

The Electronic Saviors compilation series began as an idea in 2008 when scene promoter, DJ and musician Jim Semonik was diagnosed with stage 2B colorectal cancer.

What started out as an idea during radiation treatments blossomed into a musical project unparallelled in scene history.

ES has since raised and donated in excess of 75K for various charities including Cap For Kids, Bone Marrow Foundation, Gilda’s Club, Our Clubhouse,  Foundation For Cancer Research and Wellness, Darkest Before Dawn, The University of Pittsburgh Medical School and various GoFundMe campaigns.

In 2019, Jim was awarded the ASCRS (American Society of ColoRectal Surgeons) local hero award and was knighted in Chicago at the Coldwaves festival. Since then, he has focused on what lies ahead, Electronic Saviors Vol 6:Reflection. The new volume is a look back and celebration of the many accomplishments that ES has garnered. It is a chance to stare down cancer one more time. For the final boxset in this series, Semonik is joined my top scene greats such as Lead Into Gold (Paul Barker), Marc Heal with Chris Connelly, NOIR, Christ Analogue, Fires, Adoration Destroyed, Caustic, Null Device and many, many others. This compilation is special as it holds brand new material by artists like Flesh Field and 13mg who haven’t been active in many years as well as final recordings by bands such as Tenek.

ES6 is the farewell to a beloved series of compilations that changed lives. We laughed, cried, screamed and shouted together. Now it’s time for one last go. Electronic Saviors will continue on in the future with projects like the spin off Respect the Prime and Synthcore Dreams series so it isn’t a complete goodbye. The ES name will live on in many other forms and contine to save and change lives as we always have.

Electronic Saviors 6 will come in 3 forms:

Digital: 4 disc edition available through Metropolis Records

Physical: 6 disc Premium Edition available through Distortion Productions and includes the 6CD set in a gorgeous DVD style digipak with artwork by Jeff Confer and Samantha Johnson, a bumper sticker, wristband, a personalized autographed postcard and a Distortion Productions Postcard.

Physical: 8 disc Prime Edition available through Distortion Productions and includes everything in the Premium Edition plus 2 additional discs in a 2cd digipak, a special enamel pin, boxed warning’s “I Have Been Terrible” EP and Trade Secrets‘ “Golden Life” EP while supplies last.

Release Date: June 12th on Metropolis Records/Distortion Productions.



Disc 1: Meditation

1. 13 mg – Soul Break

2. Rein[Forced] – No Desire

3. Deathline International – Spinzone

4. boxed warning – Fall From Focus

5. Ego Likeness – Ghost Sick

6. FIRES – Telecine

7. Lead Into Gold – The Sea The Sun The Past The Sum

8. The Clay People – Colossus (Uberholung)

9. Trade Secrets – Haze of Hearts

10. Leæther Strip – Stronger Alone

11. Abbey Death – Who Controls You

12. This Morn Omina Vs Pylon People- Starfall Common

13. Angelspit – Happy Coma

14. Jean-Marc Lederman Experience Featuring Tom Shear – Answer Me

15. Ambassador 21 – La Life

16. Klack – Discipline (12 Inch Mix)

17. Mindless Faith And Miscellen – Goodbye Blue Monday (ES Mix)


Disc 2: Contemplation

1. Flesh Field Feat. Ted Phelps – Forever War

2. Interface – Second Star

3. Adoration Destroyed Feat. FIRES – Failsafe

4. Tragic Impulse – The Code

5. Pig – Leather Pig (Traumabond Remix)

6. Glass Apple Bonzai – Mysteries (Feat. Jamie Cronander)

7. I:Scintilla – Tix3

8. Xentrifuge – Infernal Formations

9. Dogtablet – The New Cold War (2020 Mix)

10. Esther Black – Requiem For A Scene

11. Null Device – No Name

12. FGFC820 – Lost (Dracos Remix)

13. Bella Morte – Run Away

14. Caustic – By Crom

15. Seeming – The Wildwood (VaLHaLL Mix)

16. Conformco – Believe It (Mega-Oontz Mix)

17. And Void – This Ship Dreams


Disc 3: Rumination

1. Ashbury Heights – Lights Out

2. Spider Lilies – Witness

3. Christ Analougue – Black Apache

4. Tenek – Chameleon

5. Die Warzau – God Pusher

6. Mildreda Feat. Frank M Spinath – Without You

7. Blue Eyed Christ – World On Fire (OG Mix Feat. En Esch and Mea Fisher)

8. Wiccid-Grudge

9. Americlone – Sleep For Change

10. Standalone – What’s Up Is Blue

11. Chiasm – Durch Die Seile (silver walks remix)

12. Stoneburner – Lupus Invocat Lupus

13. Aesthetic Perfection – No Boys (Empirion Remix)

14. Finite Automata – Ablator

15. Third Realm – Torment

16. Iris – Silent (Interface Remix)

17. Coldkill – Leave It All Behind (Beborn Beton Remix)

18. God Module – Crossroads


Disc 4: Speculation

1. Encephalon – Crippled

2. NOIR – Death is Easy

3. Ghost & Writer – Not Us

4. Antiscion Feat. Mari Kattman – Human

5. Go Fight – Dead Girls

6. The Rain Within – Red Cells

7. Cyanotic – Still We Keep Moving On

8. Red Lokust – Point Of Healing

9. Antigen Shift – Superheavy Particle

10. Sensuous Enemy – Carry On

11. Panic Lift – Temptress (Interface Remix)

12. I Ya Toyah Feat. Traumabond – Funeral For Love

13. Inertia – Aviator (Rewind Mix)

14. Psy’Aviah Feat. Saydi Driggers – Dreamfever (Stripped Edit)

15. Skatenigs – Self Medicated

16. Marc Heal With Chris Connelly – Mission Accomplished


Disc 5: Manifestation (Premium and Prime Editions Only)

1. Flood Damage – Nightmares Are Real

2. Der Prosector – Subject Amnesty (Touched By 2Bit)

3. Geoff Pinckney – I Feel Nothing

4. Lloyd Price – Polemic (Scyia City of Stars Mix)

5. This Hollow Machine – Ten Thousand Years (Feat. Ships in the Night)

6. CYLiX – Devotion (Savior Edit)

7. Derision Cult – Sins Of The Father

8. Queen Neon – Exit Collider

9. Society Burning -Under Your Skin (ESaviors6mix)

10. Lorelei Dreaming – Nothing Left, Something More (Digital Gnosis Mix)

11. Loveless Love -Death Day

12. Solemn Assembly – Not What You Expected

13. Larva – To Be Myself Again (Toro Edit)

14. 7th Victim – The Wheel And The Knife

15. Genius Of Nefarious – Cursed In Purgatory

16. Die Robot – Virtual Life (Slighter Remix)

17. Ritchual – We Are Not Alone

18. Headless Nameless – Flash In The Dark


Disc 6: Expression (Premium and Prime Editions Only)

1. Negant – Cancer

2. IIOIOIOII – Face The Night

3. Left Spine Down – Bithead ($H1TH34D Mix By Gunmetal Grey)

4. Everplastic – Sanctuary

5. Jamie Cronander – No End

6. Angel Metro – Not Good 4 u

7. Cryogen Second – Monolith (2020 Rework)

8. Resident 24 – Reach Out

9. Razorback Hollow – Hey Buddy (Feat. Peter Turns Pirate)

10. Blut Reaktor – Nothing At All (Steven OLaf Mix)

11. Oscellus – Pristobrycon Maculipinnis

12. 30 Year Sick – Entropy

13. Your Life On Hold – Dead Tree (Merciless Version)

14. S Y Z Y G Y X – Don’t Look Back

15. Alias 86 – Oblivion

16. Namo Maitri Feat Andee Black Sugar of KMFDM – Shampoo Nights

17. W.O.R.M. – In This Life (If Only You Were Here Mix)


Disc 7: Attestation (Prime Edition Only)

1. Kill Minus Nine – Proof of Life (AI_ML Remix)

2. Ataxis – Gaslighter

3. Missing in Stars – The Call of Angels

4. Bellhead – Knife (Beware The Light)

5. The Russian White – Stalker

6. Era Nocturna – War Of The Worlds

7. M73 – Dishonesty

8. Croona – Forever Feat Jimmy Bergman And Anders Strom

9. daddybear feat grabyourface – teenage lust

10. Surveil – Madness Engine

11. Sawtooth – Shambolic (Fields On Fire Feat. Juliet Brownell-Lee)

12. Ghost In The Barn – Junkies

13. Stiff Valentine -Silence

14. Eva X – Empire On Sand

15. Doors In The Labyrinth – Reunion

16. Nothing But Sanctuary – Sip The Stars

17. Stigmata With Screwdrivers Feat. Gasoline Invertebrate – It Came Out and Saw the Burn

18. thoughtForm – Forest Thoughts


Disc 8: Consideration (Prime Edition Only)

1. Aimonia – Pig Farm

2. Scrape – Crush

3. Josie Pace – Fire

4. Viscera Drip – Dance Your Depression

5. Sister Sarin – Do Not Stand At My Grave And Weep

6. Next Up Robots – Save That Zombie

7. Hopeful Machines – Lights (Live In The Studio)

8. Machines With Human Skin – Simulation

9. Black Light Ascension – Atos War Crimes

10. Absynthe Of Faith – Slowly

11. Big Time Kill – Bit By Bit

12. Dead Agent – Black Network

13. Illusion Of Joy – Vector Christ

14. Sandi Leeper – Hot Air

15. DJ Kabel- Fucken Samplez

16. The Lonely Death – Truth (Cold Version)

17. MACE – Virus

18. Death Loves Veronica – Descent



FIERCE – Remixes & More by Hante.

Hante. is the one woman project from Parisian artist Hélène de Thoury.

Striking, cold, and synthesized, her unique blend of darkwave and electronics is simply breathtaking.

On the heels of her beloved 2019 album “Fierce,” Hante. has just released “Fierce – Remixes & More,” a collection that includes previously unreleased songs, an alternative version of the song “Respect” along with exclusive remixes.

Just released by Metropolis Records on all digital and streaming formats along with a limited edition purple vinyl edition.

For orders click HERE or HERE

Leave a comment

Posted by on May 14, 2020 in Electronic, Goth


An exclusive interview with Jürgen Engler (Die Krupps)

Jürgen Engler of German industrial metal/EBM band DIE KRUPPS is this week’s special guest of The Blackout Radio Show with Mike Pougounas.

Die Krupps formed in 1980 by Jürgen Engler and Bernward Malaka in Düsseldorf, Germany.

We discussed about the band’s latest album “Vision 2020 Vision”, the history of the band and the way he sees international politics now as well as many other issues.


The following is taken from the band’s official website :

Critics worldwide hail them alongside KRAFTWERK and EINSTUERZENDE NEUBAUTEN as pioneers of Electronic and Industrial music, bands like FRONT 242 and NITZER EBB called them their inspiration, and their musical ideas found their way into the sound of a wide spectrum of music, from DEPECHE MODE to the innovative pioneers of Detroit Techno. Over 30 years and many internationally successful albums, DIE KRUPPS have developed an unmistakable signature sound that is meant to stay!

After monumental and industrial beginnings with the album ‘Stahlwerksinfonie‘, the foundation for Electronic Body Music was laid by the single ‘Wahre Arbeit Wahrer Lohn‘ (both Album and Single Of The Week in the British NME), and the following albums ‘Volle Kraft Voraus‘ and ‘Entering The Arena‘, which created international interest in the band’s characteristic synthesis of hard electronics and highly danceable beats. European wide releases secured the band a large following, that was only meant to increase in the ’90s.

After a 3-year break, international chart positions of a remake of their classic track ‘Wahre Arbeit’, now called ‘The Machineries Of Joy‘, which was a collaboration with NITZER EBB (U.S. Billboard Dance Charts Top 10), marked the next chapter in the history of the band. The following widening of their musical spectrum, which saw the addition of a more metal inspired aggressive vocal style and guitar riffs on the album ‘I’, and the essential single track ‘Metal Machine Music‘, was like a slap in the face of conservative critics and listeners alike. The mini album ‘A Tribute To Metallica‘ underlined this daring step, gaining the attention of Lars Ulrich and Co., who helped to secure the band a deal in the U.S.

The highly successful albums (european-wide chart positions, Germany Top-20) ‘II – The Final Option‘, ‘The Final Remixes‘, which consisted of remix interpretations of DIE KRUPPS tracks by fellow bands such as NINE INCH NAILS, THE SISTERS OF MERCY, FAITH NO MORE, CLAWFINGER and many others, and the album ‘..III – Odyssey Of The Mind‘, were again inspiration to many upcoming new bands, such as RAMMSTEIN, whose song ‘Tier’ was a direct adaptation and tribute to DIE KRUPPS’ ‘The Dawning Of Doom‘ from the album ‘I’.

After several worldwide tours, and another chart-topping album, ‘Paradise Now‘ (Germany No.17), on which the band collaborated with Arthur Brown (‘Fire‘), it was decided to bring a temporary stop to the bands extraordinary career.

2005 marked the 25th anniversary of DIE KRUPPS, which was reason enough for the 2 original members Engler and Doerper to prove to the rest of the world that DIE KRUPPS are far from being dead. The reunited group played festivals across Europe and proved that their live shows are as energetic as ever. The audience response was overwhelming and proved that the band had not lost any ground during its absence.

In November 2007, DIE KRUPPS’ new album ‘Too Much History‘ was released. The album included re-recordings of the greatest hits from almost every album the band had released in the past, plus several unreleased new tracks, including ‘The Great Divide‘, ‘5 Millionen‘ and several collaborations, with Client B from the band CLIENT, and again Douglas McCarthy from NITZER EBB.

The end of 2008 saw the release of a remix album of the 1982 album ‘Volle Kraft Voraus‘, entitled ‘Volle Kraft Null Acht’. KMFDM, FUNKER VOGT, PROJECT PITCHFORK, LEAETHER STRIP, SPETSNAZ and MODULATE are only a few acts who besides many others contributed to the project. The 2 singles ‘Volle Kraft Voraus’ and ‘Ende Der Träume’ topped the German Alternative Charts for weeks.

In 2010 the mini-album ‘Als Wären Wir Für Immer‘, consisting of all new material, hit the stores. It also stayed in top positions of the Deutsche Alternative Charts for many weeks, and re-entered during the NITZER EBB/DIE KRUPPS European tour in April of 2011. The tour, which was launched under the motto ‘Join In The Rhythm Of Machines‘, was a huge success. A joint NITZER EBB/DIE KRUPPS EP, consisting of re-worked versions of each band’s favorite songs, was sold exclusively at the shows. Those songs were also played live, followed by the definite highlight for many fans, the anthemic ‘Machineries Of Joy’, which saw both bands perform the song together for the first time.

At the end of 2012, the first single from the upcoming album ‘The Machinists Of Joy‘ was released. ‘Risikofaktor‘ made it No.1 in the German DAC Charts again, and stayed in the pole position for a full month.

2013 was to become the year when DIE KRUPPS machinery went back into full swing. The machines were greased, the dust shaken off, the factory gates opened again. After shift operation was restored, the long-awaited new prototype ‘The Machinists Of Joy’ rolled off the assembly line on 25.10.2013. With this most recent effort DIE KRUPPS seamlessly picked up the streak of their genre-defining releases in the ’80s and ’90s. DIE KRUPPS still deliver ‘Metal MACHINE Music’ – heavy, danceable, sometimes epic machine-music, adorned with well-placed guitar attacks and the ever-onward hammering of the ‘steel-o-phone’, paired with critical contemporary lyrics, setting themselves off from what has become the norm today.

Referring to their top-10 Billboard-hit from 1989 ‘Machineries Of Joy’, the album title already hinted at a stronger focus on electronic sounds, rather than guitars, which dominated the current outfit of DIE KRUPPS. Nevertheless, hard guitar riffs were interwoven with the pumping signature sequencers. The album also made it to No.1 in the German DAC Charts, where it was holding the pole position again for several consecutive weeks. The second single of the album ‘Schmutzfabrik‘ peaked at No.2, staying there for 7 weeks.

In mid-February 2014, the factory bell rang in the night shift on European stages, to be known as ‘THE MACHINISTS OF JOY’-TOUR 2014. 12 dates on which DIE KRUPPS were going to present their first studio album of the new millennium in sweat-inducing manner!

On August 28th 2015, DIE KRUPPS returned with their new release ‘V – Metal Machine Music‘. Back to the distinctly guitar-based sound from the late ’90s, the new songs showed a much increased level of aggressiveness! DIE KRUPPS had never before combined such heavy guitars and powerful sequencers. The upcoming shows proved that this direction was well reserved by the audience Europe wide. Alongside mastermind Juergen Engler (vocals, steel-o-phone), the line-up was machinist Ralf Doerper on Korg MS-20 synthesizer, Marcel Zuercher on guitar, with Volker Borchert from former metal band Accuser on drums, and Nils Finkeisen on second guitar. The album ‘V‘ made the official sales chart in Germany and cracked the Top 40! The singles ‘Battle Extreme‘ and ‘Kaltes Herz‘ both made it to No.1 in the German DAC Charts, the latter stayed in the pole position for 6 consecutive weeks!

Steel, hard work, muscle strength, sweat, machines … but also structural change, unemployment, dislocation, xenophobia and anxiety about the future: powerful words that DIE KRUPPS have always used and filled with content, that they attach visions to, that they transform into a solid base for their music – their very own, unique sound that has consistently evolved over the past four decades and that continues to be unmistakable.

“Vision 2020 Vision” is their latest masterpiece, a concept album: music, artwork and lyrics are inextricably linked, they fuel and cross-fertilize each other. The world of Engler and Dörper is monochromatic and grim, but the imminent world they see through their lens, ought to, and indeed must, frighten you.

In all this, DIE KRUPPS’s themes are as topical and relevant as ever: “Extinction Time” and “Vision 2020 Vision” describe our world on the edge of the abyss. Chaos and violence rule the streets, governments are powerless. The great flood will come, wash everything away and leave nothing but darkness. “Alllies” and “Fuck You” are directed overseas; where egoism, borders and ruthlessness are dictated from the very top while Europe looks on passively, turning into a compliant minion. “Human” is a reckoning with the whole human race which has been regressing for several decades. Civilizations increasingly turn into hordes of wild, murderous barbarians.

The title song puts in a nutshell where this development is bound to take us: “Violence will soon explode, frustration reaches overload, revolution is imminent, we’re in the year of discontent” (quote: “Vision 2020 Vision”). What remains is the hope that Jürgen Engler will be proved wrong in this instance.

Side-projects: Die Robo Sapiens – Male

Apart from the songs of the new DIE KRUPPS album as well as a couple of old ones, I am spining tracks taken from the new releases of Rotersand, Adoration Destroyed, Cubanate and many more.

The show goes on air as follows:

Mad Wasp Radio [UK] – Saturday 19:00 – Wednesday 00:00
Wicked Spins Radio [UK]-Thursdays 19:00 – 21:00
KOWS 92,5FM [CA-USA]- Tuesday 22:00-00:00
Fasching Web Radio [CANADA]- Wednesdays from 17:00 – 19:00
Mercury Radio [Greece] Wednesdays – 22:00-00:00 (EET / UTC+3)

Leave a comment

Posted by on May 11, 2020 in Electronic, Interviews, Radio


Tags: , ,

Black Needle Noise with – Seed of Evil (4 May 2020)

John Fryer, legendary producer and artist in his own right, unveils the latest offering from his Black Needle Noise project – the new video for Seed of Evil’ with PIG, an unholy collaboration from two of the most celebrated and talented forces in industrial music.

Vocalist Raymond Watts‘ plows forth with a sinister growl over Fryer’s menacing atmospherics. The track’s foreboding lyrics speak of allowing evil to overcome one’s self.

Formed in the late 1980s, PIG have blazed quite a trail – not surprising with Raymond Watts having been a visible part of the industrial music scene as a founding member and lead singer with KMFDM through their most prolific and successful period (1984-2003), as well as Schaft and Schwein. He also was sound engineer for Einstürzende Neubauten and Psychic TV, and toured with Nine Inch Nails, among others.

Conceived and edited by Fryer and Joseph Seuferling of Psionic Broadcast, this dark and twisted visual escapade (a Psionic Broadcast and Black Needle Noise Production featuring actress Anjela Piccard) was filmed by John Fryer and Piccard (L.A.) and by PIG (London).

“Joseph Seuferling first came to my attention when I saw he had a film called ‘I Am God’ and BNN had not long just release a song with the same name. So I contacted Joseph and asked if he would like to meet next time he was in LA. Anjela & I went to meet with Joseph Seuferling at the Roosevelt Hotel and whilst we were talking, I asked him he would like to make a video for “Seed Of Evil”. He liked the song so agreed to make a video. So Raymond shot his footage in London and Joseph got to work,” says John Fryer.

The 1st part of the video Joseph made and turned it into a trailer for the song and The World Tour Of Hollywood that Black Needle Noise was about to embark on. Joseph ran out of time to finish the video so I took over the editing to finish it. Anjela and I shot our footage here in LA and then I got to editing, making sure to keep the same style Joseph had set. Once I had finished it, I sent to Joseph and he added some final touches. The result of all our hard work is quite amazing, even if I do say so myself.”

As one of the most innovative sonic architects in our age, “John Fryer has practically soundtracked your entire life” (Impose Magazine). His musical imprint is massive, having shaped the sound of bands from Nine Inch Nails and Cocteau Twins to HIM and Depeche Mode. He is also one of just two masterminds behind This Mortal Coil (along with Ivo Watts-Russell – not only producing, but also keyboards, strings and synthesizer sequencing).

“When John Fryer called, it was like cream was fed to my poison crop. I was thrilled to lend Satan’s little helping hand to Black Needle Noise. The result from this marriage made in hell was appropriately called ‘Seed of Evil’ … it pours out of me into the night, where the devil ties it nice and tight,” says Raymond Watts.

John Fryer adds: “After many a moon passing, we finally got to work together again. I had to find the right song for Raymond but I think we have a great noise-pop hit on our hands. It’s been a real pleasure working with Raymond on this and I can’t wait to hear it in the clubs.”

John Fryer started his career in 1979 at London’s Blackwing Studios (London) and soon began working with seminal bands on the 4AD, Mute, Rough Trade and Beggars Banquet record labels, including Depeche Mode, The Wolfgang Press and Cocteau Twins. His achievement in helping develop the latter’s pioneering ethereal and ambient sound ultimately led Watts-Russell to recruit Fryer as his partner for This Mortal Coil.

A sense of expectation about his music has never left him – expectations he often exceeds from release to release, having produced many groundbreaking artists along the way, including Love and Rockets, Swans, HIM, Cradle of Filth, Clan of Xymox, Nitzer Ebb, Dead Can Dance, Yaz (Yazoo), Xmal Deutschland, Fields of the Nephilim, De/Vision, Stabbing Westward and many others. Over the past two decades, John Fryer has also produced several film soundtracks, including Seven, Clerks, Johnny Mnemonic, Mortal Kombat, Faust and Resident Evil: Apocalypse.

‘Seed of Evil’ is out now, available digitally across online stores, such as Apple Music, and streaming platforms such as Spotify. It is also available directly from the artist via Bandcamp.

Music and all noises by John Fryer
Lyrics by Raymond Watts
Vocals by PIG
Video shot by Anjela Piccard and John Fryer (L.A.) and by PIG (London)
Styled by PIG, Anjela Piccard and John Fryer
Actress Anjela Piccard
Concept/Editing by Joseph Seuferling & John Fryer
A (Psionic Broadcast) & Black Needle Noise Production

Keep up with Black Needle Noise
Website | Bandcamp | Facebook BNN | Facebook John | Instagram | Twitter | YouTube | Spotify | Press contact

Keep up with PIG / Raymond Watts
Website | Facebook | Instagram | Twitter | YouTube | Spotify

Leave a comment

Posted by on May 5, 2020 in Electronic


Cleopatra to release new Adoration Destroyed single

Adoration Destroyed exploded out of Austin, Texas with their critically acclaimed debut album “Ritual Damage” on Cleopatra Records in 2016.

AD’s “Ritual Deconstruction” EP followed in in 2017 as did extensive touring with the likes of Kanga, Ego Likeness and FIRES.

Now, Adoration Destroyed are releasing their long-awaited new single “You Should See Me in a Crown,” a surprising take on Billie Eilish‘s smash hit that also features a pair of new dark delights with “Blackout Again” and “Tonight.”

Cleopatra will release the single on April 23rd through all digital and streaming formats.

Adoration Destroyed is led by singing guitarist Erik Gustafson, who also writes, programs and produces, while moonlighting as a touring member of Grendel.

Adoration Destroyed performs live as a trio that features Ritchard F. Napierkowski on synths and percussionist Patrick Fears that has included a number of recent festival appearances including Mechanismus, Darkside of the Con and The Sanctuary Festival.

Available for pre-order HERE

Leave a comment

Posted by on April 8, 2020 in Electronic


Mother Earth’s Plantasia: Ενα άλμπουμ που δεν φτιάχτηκε για να ακούγεται απο ανθρώπους

Σε μια πολύ μακρινή εποχή, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’70, όταν οι χίπηδες είχαν συμβιβαστεί και ξενερώσει πλέον έπειτα απο ατελείωτες ώρες συζητήσεων μέσα σε ντουμανιασμένα διαμερίσματα του Σαν Φρανσίσκο και του Νότινγκ Χιλ, εμφανίστηκαν νέες πνευματικές ανησυχίες. Τη θέση των μεγαλεπήβολων ιδεών και των σχεδίων για έναν καλύτερο κόσμο, πήραν οι προβληματισμοί σχετικά με το μυστήριο του Τριγώνου των Βερμούδων, τα μυστικά των πυραμίδων και τον Bigfoot. Εκείνη την εποχή, ο Ελβετός συγγραφέας Erich von Däniken κατέληξε να πουλάει εκατομμύρια βιβλία, γράφοντας για εξωγήινους αστροναύτες που οι αρχαίοι μας πρόγονοι λάτρευαν σαν Θεούς όταν εκείνοι υποτίθεται πως επισκέφτηκαν την Γη.

Γράφει ο Mike Πούγουνας

Πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο που είχε κυκλοφορήσει το 1968 με τίτλο Chariots of the Gods, μέχρι το 2017 είχε πουλήσει 70 εκατομμύρια αντίτυπα. Ένα άλλο βιβλίο που έγινε best seller ήταν το The Secret Life of Plants (μάλιστα ο Αμερικανός σκηνοθέτης Walon Green προσάρμοσε το βιβλίο στη μορφή ενός ντοκιμαντέρ, με ένα πάρα πολύ καλό πειραματικό σάουντρακ που είχε συνθέσει ο Stevie Wonder και που προτείνω ανεπιφύλακτα να του δώσετε μια ευκαιρία ακρόασης). Στο βιβλίο αυτό, οι περιθωριακοί συγγραφείς Peter Tompkins και Christopher Bird έκαναν κάποιες χαριτωμένες, αν και ψευδο-επιστημονικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού ότι τα φυτά έχουν ικανότητες όπως η τηλεπάθεια, και η διαγαλαξιακή επικοινωνία. (Τα ληγμένα εκείνης της δεκαετίας είχαν άλλη χάρη…)

Το 1970, ο Joel Rapp και η σύζυγός του, Lynn, αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους στο Χόλιγουντ. Ο Rapp είχε γράψει σενάρια για επεισόδια κάποιων πολύ επιτυχημένων τηλεοπτικών σειρών, ανάμεσά τους τα The Lucy Show, η Ιπτάμενη Καλόγρια και το Νησί του Γκίλιγκαν, Η Μάγισσα και πολλά άλλα.

Το ζευγάρι άνοιξε το Mother Earth Plant Boutique στην λεωφόρο Melrose του Λος Άντζελες, πρωτοστατώντας στην ανερχόμενη βιομηχανία των φυτών εσωτερικού χώρου για τα επόμενα επτά χρόνια. Ο Rapp, δούλεψε στο πλάι της Lynn, η οποία είχε πραγματικό ταλέντο στην καλλιέργεια των φυτών, αλλά στο απόγειο της επιτυχίας τους τον πληροφόρησε ότι είχε αποφασίσει να τον εγκαταλείψει για να ενταχθεί στην Αποστολή του Θείου Φωτός, του γκουρού Maharaj Ji, ενός δεύτερης γενιάς πνευματικού ηγέτη από την Ινδία, οι δυτικοί οπαδοί του οποίου γέμιζαν ολόκληρα στάδια.


Για να μην σας φαίνεται παράξενο, σκεφτείτε ότι στη σημερινή εποχή η εικόνα των θερμοκηπίων είναι εύκολο να βρεθεί χάρη σε διαδικτυακές φωτογραφίες, αλλά στην δεκαετία του ’70 ήταν ακόμη κάτι σπάνιο και όπως θυμάται σήμερα ο Joel «… ο κόσμος έκανε ουρές ολόκληρες για να απολαύσει την ατμόσφαιρα και τα φυτά που πωλούνταν. Ήταν ένα φαινόμενο της εποχής…»

To Mother Earth άνοιξε σε μια εποχή που η γιόγκα, οι εναλλακτικές πνευματικές πρακτικές, οι καλλιτεχνικές κοινότητες μέσα σε φαράγγια και το πρώτο κύμα χορτοφαγικών εστιατορίων, βρίσκονταν στην πρώτη τους άνθιση στην Αμερική. Τα φυτά εσωτερικού χώρου ταίριαζαν απόλυτα με όλα αυτά, ιδίως μετά την δημοσίευση του βιβλίου The Secret Life of Plants το 1973. Στο μείγμα του πάθους για τα φυτά, θα πρέπει ακόμα να προσθέσετε τις ιστορίες τρόμου της DC Comics με υπερήρωες που είχαν μεγάλη σχέση με φυτά όπως το Swamp Thing ή την ταινία The Invasion of The Body Snatchers του 1978 και θα διαπιστώσετε ότι η πλούσια βλάστηση ήταν στενά συνδεδεμένη με την υποκουλτούρα της δεκαετίας του ’70.

Μεταξύ των πολυάριθμων ισχυρισμών που προέβαλαν οι Tompkins και Bird στο βιβλίο τους, εκείνος που άντεξε περισσότερο στον χρόνο και που τον άκουσα κι εγώ πολλές φορές στη ζωή μου όπως ίσως και πολλοί από εσάς, ήταν ότι τα φυτά αγαπούν την μουσική. Έγραψαν λοιπόν ότι η μουσική έχει την ικανότητα να βοηθά στη γρήγορη ανάπτυξη των φυτών και να τα κάνει πιο όμορφα, αρκεί να τους «χορηγηθεί» σωστά. Όμως, πριν ακόμα οι ιδιοκτήτες φυτών αρχίσουν να παίζουν την μουσική που είχε γράψει ο Stevie Wonder για το The Secret Life of Plants στα λουλούδια του σαλονιού τους, ένας άλλος δίσκος ήταν έτοιμος για του εραστές της κηπουρικής του Δυτικού Χόλιγουντ.

Mort Garson

Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ο Mort Garson είχε καταφέρει να συνθέτει ή να συν-συνθέτει τραγούδια για καλλιτέχνες όπως η Brenda Lee και ο Cliff Richard. Στη συνέχεια, το 1962, ο Garson συνέθεσε με τον στιχουργό Bob Hilliard το «Our Day Will Come», το οποίο το 1963 κυκλοφόρησε σε σινγκλ από τους Ruby and the Romantics και αργότερα το διασκεύασαν άπαντες, από τον James Brown ως την Amy Winehouse. Το δισκάκι έφτασε στην κορυφή του Billboard πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. «Ήταν η μεγαλύτερη οικονομική επιτυχία του και μολονότι έκανε κάποια πολύ ανόητα πράγματα με τα πνευματικά δικαιώματα, νομίζω ότι τελικά πήρε το μάθημά του», λέει η κόρη του, Day Darmet. «Ξέρεις αυτό που λένε για το ποτήρι που είναι μισό γεμάτο ή μισό άδειο; Το ποτήρι του μπαμπά μου ήταν πάντα γεμάτο, τόσο γεμάτο που ξεχείλιζε από θετικότητα. Όταν άδειαζε, ξαναγέμιζε. Δεν ανησυχούσε αν θα ήταν ικανός να παράγει ξανά κάτι σπουδαίο και να δημιουργήσει αυτό που χρειάζεται. Αν υπάρχουν κάποια καλά που κληρονόμησα από τον πατέρα μου, αυτό είναι ένα από αυτά».

Λίγο μετά την επιτυχία του «Our Day Will Come», ο Garson πήρε την οικογένειά του και μετακόμισαν δυτικά. Στο Λος Άντζελες, ο Garson πέρασε τα μέσα της δεκαετίας του ’60 δουλεύοντας με αστέρια της εποχής όπως η Doris Day και ενορχηστρώνοντας το «By Τhe Time I Get to Phoenix» που κυκλοφόρησε ο Glen Campbell το 1967.

Την ίδια εποχή παρακολούθησε ένα συνέδριο των ηχοληπτών της Δυτικής Ακτής και εκεί συνάντησε τον Robert Moog, τον άνθρωπο που δημιούργησε το ομώνυμο συνθεσάιζερ. Ήταν το όργανο που εξέφραζε απόλυτα τον Garson και, όπως λέει, η κόρη του, «Έφτασε σε σημείο να πει “Γάμα τα, θα κάνω αυτό που γουστάρω”. Έτσι, μόλις πήρε το Moog και το έβαλε στο στούντιο που είχε στο σπίτι, δεν έλεγε να ξεκολλήσει από αυτό. Ήταν στην τσίτα εκατό τοις εκατό και συνέχιζε να δουλεύει μέχρι να μην αντέχει άλλο».

Ο Mort Garson συνέθετε επίσης για κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, ενώ το 1969 του ανέθεσαν να συνθέσει το τραγούδι, το οποίο ακουγόταν ενώ τα δυο μέλη του πληρώματος του Απόλλων 11 έκαναν τον πρώτο τους περίπατο στο φεγγάρι. Μια θρυλική στιγμή που παρακολούθησαν και άκουσαν εκατομμύρια άνθρωποι, παρ’ όλο που ο Garson παρέμεινε σχετικά στην αφάνεια.

Ήταν ένας πρωτοπόρος συνθέτης που ίσως έπρεπε να συγκαταλέγεται μεταξύ των πρώτων ηρώων της ηλεκτρονικής μουσικής όπως ο Wendy Carlos (συνθέτης του σάουντρακ για ταινίες όπως το Κουρδιστό Πορτοκάλι, Η Λάμψη και Tron), οι Beaver και Krause (εκπρόσωποι του Robert Moog και συνθέτες των σημαντικών άλμπουμ The Nonesuch Guide to Electronic Music, In a Wild Sanctuary και Gandharva) ο Βρετανός μπασίστας και παραγωγός Malcolm Cecil, ο κορυφαίος Ιάπωνας πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής και space μουσικής Isao Tomita, και ο Robert Margouleff.

Ωστόσο, ο Garson σπανίως υπέγραφε με το όνομά του τα άλμπουμ του. Το Zodiac του 1967, κυκλοφόρησε με το όνομα Cosmic Sounds, ενώ το Black Mass του 1971, πιστώνεται στον… Lucifer.

Το 1976, αντλώντας έμπνευση από το βιβλίο των Tompkins και Bird, ο Garson ηχογράφησε για λογαριασμό του Mother Earth Plant Boutique ένα άλμπουμ με τίτλο Mother Earth’s Plantasia. Ο υπότιτλος του δίσκου ήταν «Συναρπαστική μουσική για τα φυτά και για τους ανθρώπους που τα αγαπούν».


Στην δεκαετία του 2000, το Plantasia είχε φτάσει πλέον σε cult επίπεδα, ένα κοινό μυστικό ανάμεσα στους λάτρεις των φυτών, τους συλλέκτες δίσκων και τους ανοιχτόμυαλους DJ. Τα βίντεο του άλμπουμ στο YouTube προσέλκυσαν την επισκεψιμότητα εκατομμυρίων ανθρώπων και στα σχόλιά τους κάποιοι ανέφεραν ότι το θεωρούν πρόδρομο της ambient μουσικής του Brian Eno και μια προφητική προειδοποίηση για την υπερθέρμανση του πλανήτη, ενώ κάποιοι άλλοι έκαναν ψεύτικες τηλεοπτικές διαφημίσεις του Plantasia και διασκευές των κομματιών του. Κάπως έτσι το ανακάλυψε ο Caleb Braaten, όταν δούλευε ακόμα στο Twist & Shout, ένα κατάστημα μεταχειρισμένων δίσκων στο Ντένβερ του Κολοράντο.

O Mort Garson (όρθιος) με συνεργάτη του κι ένα Moog

«Έβαλα τον δίσκο να παίξει και αμέσως τον ερωτεύτηκα», λέει ο Braaten, που σήμερα διευθύνει την Sacred Bones Records. «Υπάρχει κάτι που είναι άμεσα νοσταλγικό. Σε μεταφέρει σε αυτό το ζεστό μέρος που ανήκει στο παρελθόν. Σου ξυπνά αισθήσεις σαν κι εκείνες που είχες στην παιδική σου ηλικία. Νομίζω ότι ακόμα και οι άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν με αυτά τα πράγματα, μπορούν να νιώσουν την ίδια ζεστή αίσθηση… Δεν ξέρω… Έχει μεγάλο ενδιαφέρον».

Χαίροντας υψηλής εκτίμησης για την εξαιρετική μουσική του και με τίτλους όπως το «Symphony For A Spider Plant» και το «Mellow Mood For Maidenhair», και έχοντας μια αξιολάτρευτη εικονογραφημένη συσκευασία, το άλμπουμ κυκλοφόρησε στην δεκαετία του ’70 σε περιορισμένη έκδοση, συνοδευόμενο από ένα φυλλάδιο οδηγιών για την φροντίδα των φυτών εσωτερικού χώρου, γραμμένο από τον Joel και την Lynn Rapp, οι οποίοι εκείνη την εποχή είχαν γίνει συγγραφείς μπεστ σέλερ βιβλίων σχετικά με τα φυτά.

Το άλμπουμ του Garson ίσως να πέρασε απαρατήρητο εκείνη την εποχή, δεδομένης της μαζικής παραγωγής της βιομηχανίας δίσκων στην δεκαετία του ’70, όπου οι διαφημιστικοί δίσκοι ήταν κάτι σχετικά συνηθισμένο. Λέγεται ότι ενώ βρισκόταν σε μια διάσκεψη στο Σαν Φρανσίσκο, ο Garson αναφέρθηκε στις ιδέες των Tompkins και Bird, αλλά τα πράγματα παραμένουν θολά όσον αφορά στις λεπτομέρειες γιατί και πώς δημιουργήθηκε το Plantasia. Ακόμη και ο Rapp δεν είναι απολύτως βέβαιος. «Νομίζω ότι έγινε ως μέρος μιας τεράστιας διαφημιστικής εκστρατείας που είχαμε κάνει», λέει. «Πουλούσαμε οτιδήποτε μπορούσε να πουληθεί και, φυσικά, ο δίσκος ήταν ένα ακόμα αντικείμενο». Άλλοι λένε ότι το Plantasia προσφερόταν σαν δώρο με κάθε αγορά και, το πιο περίεργο όλων, κάποιοι υποστηρίζουν, ανάμεσά τους και ο Braaten, ότι κάποια αντίτυπα ήταν συσκευασμένα μέσα σε στρώματα της Simmons στο Sears (μιας αλυσίδας καταστημάτων ηλεκτρονικών, συνήθως, συσκευών, όπως τα Media Markt).

«Δεν ξέρω πώς συνέβη αυτή η φάση με το στρώμα, πραγματικά δεν έχω ιδέα», δήλωνε ο Caleb Braaten λίγο πριν τις 21 Ιουνίου 2019, την ημερομηνία που η Sacred Bones Records επανακυκλοφόρησε επισήμως σε βινύλιο το Plantasia. Πάντως, κατ την προετοιμασία της επανέκδοσης, ο Braaten δεν κατάφερε να επικοινωνήσει με κάποιον από την Mother Earth Plant Boutique.


Μετά τα τέλη της δεκαετίας του ’70, το Plantasia πέρασε δυο δεκαετίες πεταμένο σε κάδους δισκοπωλείων με την τιμή του να παίζει κοντά στο ένα δολάριο.

Περίπου την ίδια εποχή που ο Braaten ανακάλυψε το άλμπουμ, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο πολυοργανίστας, παραγωγός και DJ της hip hop εταιρίας Stones Throw Records, James Singleton, γνωστός και ως James Pants, μαθήτευε σε κάποιο κολέγιο του Σιάτλ.

«Θυμάμαι ότι ήμασταν σε ένα υπόγειο κατάστημα και έπαιζαν το “Music For Sensuous Lovers», λέει ο Singleton, αναφερόμενος σε ένα άλμπουμ που είχε κυκλοφορήσει ο Garson το 1971 με το ψευδώνυμο «Z». «Ήταν από εκείνα τα άλμπουμ όπου ήχοι οργασμού συνοδεύουν μελωδίες παιγμένες στο Moog, αλλά αυτό είχε κάτι το ξεχωριστό».

Ο Singleton άρχισε να αγοράζει ό,τι δίσκο μπορούσε να βρει με το όνομα του Garson τυπωμένο πάνω του και μια νύχτα σε κάποιο πάρτι ένας φίλος του τού έδειξε το Plantasia. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 2000 δεν είχε βρει δικό του αντίτυπο και το 2010 συνειδητοποίησε ότι οι περισσότεροι DJ φίλοι του είχαν αντίτυπα. «Έχω την αίσθηση ότι ο σκοπός πίσω από το άλμπουμ» – μουσική για να παίζετε στα φυτά σας – «είναι αυτό που το έκανε πραγματικά να εξαπλωθεί», συνεχίζει. «Ήταν ένα είδος καινοτομία, αλλά με το πέρασμα του χρόνου όλο και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να εκτιμούν τη μουσική. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο vibe στο Plantasia που το κυνηγούσα ασταμάτητα σε ολόκληρη τη ζωή μου. Είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος με την μελωδία, κάτι ελαφρώς συναισθηματικό αλλά με θανάσιμη σοβαρότητα. Κάπως αποκρυφιστικό, και ταυτόχρονα ουράνιο».

Κάποια στιγμή, τα αντίτυπα της αυθεντικής έκδοσης έφτασαν να πωλούνται 600 δολάρια.

«Το άλμπουμ έγινε μία από τις αλγοριθμικές επιτυχίες του YouTube», λέει ο Braaten. «Εμφανίστηκε στις λίστες που σου πρότειναν να το ακούσεις και κατέληξε σε λίστες που σε χαλαρώνουν μετά τη δουλειά».

Ίσως, όπως υποστηρίζει ο Braaten, οι άνθρωποι αντιδρούν με αυτό τον τρόπο στο Plantasia, επειδή υπάρχει μια ξεχωριστή συσχέτιση μεταξύ του τότε και του τώρα: υπάρχει σίγουρα άφθονο ψευδοεπιστημονικό μπλα-μπλα λόγω μιας κάποιας «ευεξίας».

Ο Braaten αποκαλεί όλους αυτούς που ψάχνουν σπάνιους δίσκους στα δισκάδικα «DJ Shadow αυτού του κόσμου» κι όσο κι αν φαίνεται ειρωνικό, ο ίδιος ο DJ Shadow χρησιμοποίησε για το κλασικό του άλμπουμ Endtroducing ένα δείγμα από το «Planetary Motivations» από το άλμπουμ Cancer που ο Garson είχε κυκλοφορήσει το 1969 με το όνομα Signs Of The Zodiac.

«Δεν είμαι σίγουρος για τι είχα σκεφτεί τότε, αλλά αυτό με οδήγησε σε κάποια από τα άλλα πράγματα που έκανε ο Garson», λέει ο Braaten και συνεχίζει. «Είμαι οπαδός αυτής της περίεργης, εσωτερικής ηλεκτρονικής μουσικής εδώ και πολύ καιρό, και πριν από τουλάχιστον τέσσερα ή πέντε χρόνια, κατά την άποψή μου, η ηλεκτρονική μουσική άρχισε να αλλάζει με τρόπο που ταιριάζει με αυτό που έκαναν εκείνοι οι αποκρυφιστές παραγωγοί δίσκων. Ένωσα όλα τα κομμάτια του παζλ και κατέληξα ότι θα ήταν καλό να επανεκδοθούν κάποιοι από αυτούς τους δίσκους».

Είτε έτσι είτε αλλιώς όμως, κανείς δεν εξεπλάγη περισσότερο με την απογείωση του άλμπουμ σε cult επίπεδα από την Day Darmet, την κόρη του Garson. «Μετά τον θάνατο του πατέρα μου [τον Ιανουάριο του 2008], πήρα όλα τα πράγματα του και τα τακτοποίησα, καθώς και όλη την επιπλέον μουσική του», λέει. «Τότε οι φίλοι μου άρχισαν να μου λένε ότι υπήρχαν πολλά βίντεο από το Plantasia στο YouTube. Σκέφτηκα πως μάλλον μου κάνουν πλάκα. Το έψαξα και μόνη μου και κατέληξα πως μάλλον πρόκειται για ένα μάτσο παλαβιάρηδες».

Η σύγχυσή της ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι το άλμπουμ δεν της άρεσε ιδιαίτερα. «Υπάρχουν τραγούδια που έκανε ο μπαμπάς μου και που ήταν τόσο εκπληκτικά όμορφα και ειλικρινή, όμως αυτό εδώ, δεν μου έλεγε κάτι». Ούτε στη μητέρα της άρεσε ιδιαίτερα, αν και το δικό της ενδιαφέρον για την κηπουρική περισσότερο από την μυστική ζωή των ίδιων των φυτών, ήταν που ενέπνευσε την σύνθεση του Plantasia. «Εκείνη νόμιζε πως πλέον το είχε παρακάνει».

Η Darmet απέρριψε διάφορες προσφορές για την επανέκδοση του άλμπουμ, μέχρι που ήρθε σε επαφή μαζί της ο Braaten, προσφέροντας της μια κυκλοφορία μέσω της Sacred Bones Records (που έχει στο label της τι συνθέτριες Zola Jesus και Marissa Nadler, τους Moon Duo και άλλους) σαν μέρος μιας ευρύτερης αναδρομής στο έργο του Garson.

Το Plantasia είναι συνάμα τρελό και υπέροχο. Οι ξεχωριστές αλλά αλληλένδετες ιστορίες που οδήγησαν στη δημιουργία του – η επιχείρηση, οι άνθρωποι γύρω της, ο τρόπος με τον οποίο το άλμπουμ μετατράπηκε από κάτι πρωτοποριακό που το είχαν στα σκουπίδια σε ένα διαχρονικό κλασικό έργο – είναι πιο παράξενο και από μυθοπλασία. «Δίχως να έχω κάποια θρησκευτική πρόθεση», λέει η Darmet, «οφείλω να επισημάνω ότι το σύμπαν προσφέρει. Να κάνεις αυτό που αισθάνεσαι, να έχεις πάθος, να είσαι μοναδικός και ειλικρινής, και το σύμπαν θα σου προσφέρει. Μπορεί να μην παρέχει τα πάντα, αλλά παρέχει αρκετά». Ο Joel Rapp επίσης είπε κάτι παρόμοιο. Σε μια προσπάθεια να εξηγήσει την ύπαρξη του Mother Earth, τα λόγια του χρησιμεύουν και σαν σύνοψη για το ταξίδι του Plantasia μέσα στον χρόνο: «Για να προσπαθήσω να περιγράψω κάτι που ήταν τόσο μοναδικό – μοναδικό δεν είναι καν η σωστή λέξη. Ήταν ένα θαύμα. Ξεκίνησε σε αυτό το μικροσκοπικό κατάστημα – και εννοώ, μικροσκοπικό – κάτω από έναν πεζόδρομο και έγινε ένα διεθνές φαινόμενο που ήταν μοναδικό για μια ολόκληρη ζωή. Δεν ξέρω πώς να το θέσω αλλιώς».

Πέρα από τις όποιες επιφυλάξεις της για το άλμπουμ, η όλη διαδικασία άγγιξε συναισθηματικά την Day Darmet. «Δεν θα συγκινούσε τόσο εμένα, όσο θα συγκινούσε τον πατέρα μου. Έτσι, αυτό που φαίνεται ότι συγκινούσε εκείνον, μάλλον θα πρέπει να συγκινεί κι άλλους ανθρώπους. Στο μνήμα του με έβαλε να γράψω: “Η μουσική συνεχίζεται”, και είχε δίκιο. Η μουσική συνεχίζεται».

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το “Mother Earth’s Plantasia” ΕΔΩ

Το κείμενο αναρτήθηκε αρχικά στις 16 Ιουλίου 2019 στο Merlin’s Music Box

Για να το γράψω, άντλησα υλικό από:

  1. Το άρθρο “Mother Earth’s Plantasia: the cult album you should play to your plants” του Alexis Petridis που δημοσιεύτηκε στον Guardian στις 9 Ιουλίου.
  2. Το άρθρο “The strange story of Mort Garson’s magical album Plantasia” του Martyn Pepperell που δημοσιεύθηκε στο στις 19 Ιουνίου 2019.

Η νέα κυκλοφορία των NØIR

Οι NØIR έχουν σαν βάση τους την Νέα Υόρκη και η τελευταία τους κυκλοφορία έγινε το 2017.

Αυτή την εποχή ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ενα ΕΡ με έξι τραγούδια που θα τιτλοφορείται “A Pleasure“.

Ο ραφιναρισμένος σκοτεινός ηλεκτρονικός ήχος τους ολοκληρώνεται με την φωνή του τραγουδιστή Athan Maroulis (έχει υπάρξει μέλος των Spahn Ranch και Black Tape for a Blue Girl) και με την συμμετοχή στο programming του παραγωγού Erik Gustafson (απο τους Adoration Destroyed και Grendel),της Kai Irina Hahn (των The Sedona Effect) στα πλήκτρα και τα φωνητικά, καθώς και της Demetra Songs, επίσης στα πλήκτρα και τα φωνητικά.

Το “A Pleasure” συμπεριλαμβάνει το τραγούδι “A Pleasure to Burn” με ρεμιξ απο τους FIRES και το συγκρότημα Seeming καθώς και ενα νέο τραγούδι με τίτλο “Luxury” γραμμένο με τον Jean-Marc Lederman (των Weathermen) και με την Tracey Moth (των Antidote for Annie) στο τσέλο.

Αφιερωμένη στην γνωστή Αγγλίδα ηθοποιό Julie Christie, αυτή η κυκλοφορία συμπεριλαμβάνει ακόμα, μια διασκευή του τραγουδιού του Fad Gadget,Back To Nature“.

Το “A Pleasure” θα κυκλοφορήσει ψηφιακά απο την Metropolis Records στις 15 Νοεμβρίου και για να προωθήσουν την κυκλοφορία οι NØIR θα κάνουν μια σειρά εμφανίσεων.


Athan Maroulis

Η φωνή του Athan Maroulis θα είναι για πάντα συνδεδεμένη με το επιδραστικό τρίο απο το Λος Άντζελες, Spahn Ranch. Μέσα από πέντε άλμπουμ με κορυφαία τραγούδια όπως το “Vortex” και το “Heretic’s Fork” οι Spahn Ranch υπηρέτησαν την industrial σκηνή των ‘90s με μια τολμηρή μίξη από σοφιστικέ ηλεκτρονικούς ήχους με σκοτεινή διάθεση.

Μετά την διάλυση του συγκροτήματος ο Athan επέστρεψε στην Νέα Υόρκη όπου έκανε ένα διάλειμμα από την μουσική για σχεδόν μια δεκαετία πρίν να ενταχθεί στο δυναμικό των Black Tape for a Blue Girl για δύο άλμπουμ και εμφανίσεις από το  Austin μέχρι το Βουκουρέστι.

Κατόπιν,δημιούργησε τους NØIR σαν ένα project που θα συνδύαζε το industrial και Goth παρελθόν του Athan με το ηλεκτρονικό παρόν.

Οι NØIR πρωτοεμφανίστηκαν με το σιγκλ “My Dear” στα τέλη του 2012, για να ακολουθήσει το 2013 το επιτυχημένο άλμπουμ “Darkly Near” για το οποίο το περιοδικό Side Line έγραψε πως  “οι NØIR είναι το πιό οικείο electro σχήμα απο οσα έχει συμμετάσχει ο Athan Maroulis. Ακούγονται σαν να αποκαλύπτει τις πιό προσωπικές του σκέψεις, μεταφερμένες με ηλεκτρονική χάρη και μουσική ποίηση“.

Προσθέτοντας στην σύνθεση την Demetra Songs και την Kai Irina Hahn, και οι δύο στα δεύτερα φωνητικά και τα πλήκτρα, οι NØIR ξεκίνησαν τις ζωντανές εμφανίσεις στην Νέα Υόρκη αλλά και στις υπόλοιπες ΗΠΑ.

Το 2014 ολοκλήρωσαν το βίντεο του τραγουδιού “My Dear” και ακολούθησε το βίντεο του “Timephase” μαζί με την κυκλοφορία του RE:MIT:TENT, το οποίο περιείχε ρεμίξ απο τους Assemblage 23, Dead Voices On Air, Ludovico Technique και πολλούς άλλους.

Το 2016, οι NOIR με το “The Burning Bridge” το οποίο ήταν αφιερωμένο στον David Bowie, σύστησαν τον συνεργάτη τους Erik Gustafson (16volt, Adoration Destroyed).

Συμπεριλαμβάνοντας το τραγούδι του τίτλου και την διασκευή ενός τραγουδιού των Ministry από το 1982 που είχε τον τίτλο  “Same Old Madness” καθώς και μια διασκευή του “The Chauffeur” των Duran Duran, η κυκλοφορία ολοκληρωνόταν με την διασκευή που έκαναν οι NØIR στο “In Every Dream Home A Heartache” των Roxy Music ηχογραφημένη ζωντανά στον ραδιοφωνικό σταθμό WFMU το 2013.

Το 2017 κυκλοφόρησε ενα βίντεο για το “The Burning Bridge” και την ίδια χρονιά το συγκρότημα ηχογράφησε την διασκευή του “Back To Nature” για μια συλλογή-φόρο τιμής στον Fad Gadget με τίτλο “Under What Flag“.

Η Πέμπτη κυκλοφορία των NØIR, “Reburning” συμπεριλαμβάνει διάφορα ρεμίξ του “The Burning Bridge” απο τους The Rain Within, Decoded Feedback, Panic Lift με ενα αποκλειστικό ρεμιξ στο “Same Old Madness” απο τους Bestial Mouths.

Ακόμα, στο “Reburning” συμπεριλαμβάνεται μια ακουστική εκτέλεση του τραγουδιού “The Burning Bridge” ενορχηστρωμένη απο τον κιθαρίστα Ron Cardazone με την συμμετοχή της τσελίστριας Tracey Moth.

Μπορείτε να παραγγείλετε το “A Pleasure” απο την σελίδα των NØIR στο Bandcamp.


Tags: , , , , , , , ,

Watch Clark – Couch (6 September 2019)

Το synth pop project Watch Clark, του Paul Furio απο το Seattle,  κυκλοφορεί σήμερα το “Couch”, το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του. Συμπεριλαμβάνει 12 τραγούδια γραμμένα από το Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Ιούλιο του 2019, με πρώτο single από αυτά, το ‘Choose‘.

Το άλμπουμ είναι σε παραγωγή, μίξη και mastering του φίλου και συνάδελφου του Furio, Kasson Crooker (Freezepop, Symbion Project, ELXYR).

Paul Furio με το προσωπικό σόλο σχήμα του, αναμιγνύει ρετρό 90s industrial με new wave  electronica. O ήχος των Watch Clark, οι οποίοι δημιουργήθηκαν το 2012, είναι συγγενικός με αυτόν της ακμής της indie goth / industrial σκηνής του Seattle των αρχών της δεκαετίας του 2000. Στο παρελθόν, ο Furio ήταν μέλος των Static Engine και του καλλιτέχνη της Invisible Records, SMP, και πέρασαν δύο δεκαετίες γράφοντας μουσική, για να κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ, “Perfect Imitation” ως Watch Clark, για να ακολουθήσει το 2017 το LP “First Week of Winter“.

Εστιάζοντας στη δημιουργία χορευτικών τραγουδιών που να έχουν να κάνουν με την πολιτική και  να είναι ειλικρινή, ο Furio λέει μια ιστορία με κάθε άλμπουμ των Watch Clark, αν και το περιεχόμενο του οποίου αλλάζει με βάση την αντίληψη του ακροατή.

Το Couch είναι ο αντικατοπτρισμός μιας σχέσης, μεταξύ της πολιτική και της αναταραχής της ζωής. Πέρασα μια σειρά δραματικών αλλαγών ενώ δούλευα αυτό το άλμπουμ, από το τέλος μιας μακροχρόνιας σχέσης, μέχρι να το τέλος μιας καριέρας, ενώ έπρεπε να ασχοληθώ με ένα πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να είναι εγκλωβισμένο σε εναν απολυταρχικό εφιάλτη βασισμένο σε ψέματα και απάτες. Ακόμα και οι χειρότερες στιγμές των τελευταίων ετών ήταν γεμάτες με αυτο-ανάκλαση, και περιγράφονται με τον καλύτερο τρόπο στο «The Act of Wanting»: Θα υπάρξει άραγε κάποτε κάποια στιγμή που θα μας κάνει ευτυχισμένους, ή θα ψάχνουμε πάντα για κάτι καινούριο, για κάτι περισσότερο; ” λέει ο Paul Furio.

Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που θα δούλευα με την Lark Remy στο τραγούδι ” Weakness “. Έχει αυτή την εκπληκτικά εκφραστική φωνή και είμαι τόσο χαρούμενος που μπορέσαμε να δουλέψουμε μαζί σε αυτό το τραγούδι για το επιθυμία και τη λύπη, το οποίο γράφτηκε ειδικά γι αυτήν ως συνεργάτρια. Το άλμπουμ οφείλει επίσης πολλά στον Kasson Crooker, ο οποίος έκανε παραγωγή και μίξη και στο προηγούμενο άλμπουμ μας. Ο Kasson έχει εκπληκτικό ταλέντο και πραγματικά έφερε τα τραγούδια στη γραμμή του τερματισμού, με μικρά τεχνάσματα που τα λουστράρισαν και κράτησαν το ενδιαφέρον σε όλα.”

Το άλμπουμ των Watch Clark είναι έξυπνα στρωμένο σε έντονους ήχους απο συνθεσάιζερ και μια βαριά μελωδική αισθητική, ακροβατώντας ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Πρόκειται για ένα μελωδικό καλειδοσκόπιο που ακούγεται φρέσκο ​​ενώ αντλεί στοιχεία απο αντηχεί κλασικούς synthpop καλλιτέχνες, όπως οι Depeche Mode. Θα μπορούσε βέβαια να πεί κάποιος πως δεν είναι κάτι που προκαλεί έκπληξη, δεδομένου ότι οι Βρετανοί πρωτοπόροι μαζί με τους Nine Inch Nails και τους Duran Duran, είναι οι κυριότερες επιρροές τους.

Το ‘Couch’ είναι διαθέσιμο απο τις 6 Σεπτεμβρίου σε ολα τα online μαγαζιά και τις πλατφόρμες όπως το Spotify, και το Bandcamp .


Leave a comment

Posted by on September 6, 2019 in Electronic