RSS

Category Archives: Environment

Δώσε του Cult και πάρε του την ψυχή: Godzilla εναντίον Hedorah

Έβαλα χτες να δω την ταινία Godzilla εναντίον Hedorah. Μια παραγωγή του 1971, των Ιαπωνικών Toho Studio.

Οι ταινίες με τον Godzilla ήταν η Κυριακάτικη διασκέδαση των παιδικών μου χρόνων, όταν όλα τα παιδιά της γειτονιάς ξεκινούσαμε να πάμε στο Σινάν, τον κινηματογράφο της περιοχής για να δούμε δύο ταινίες: η μία είχε πρωταγωνιστή τον Godzilla ενώ η άλλη ήταν κάποια ταινία με τον Ταρζάν, ή Ελληνική, ή Τούρκικη ή καράτε, western κλπ.

Φυσικά μαζεύονταν πιτσιρίκια απο ολη την γύρω περιοχή, και η κινηματογράφος ήταν κατάμεστος, Κυριακή μεσημέρι, ενώ το κυλικείο ξεπουλούσε τα κορνέ και τα σάμαλι στο διάλειμμα.

O Godzilla είναι η πιο γνωστή δημιουργία των Ιαπωνικών Toho Studio  και πρόκειται για ενα kaiju, οπως ονομάζονται αυτές οι Ιαπωνικές ταινίες με τα τεράστια παράξενα τέρατα. Ο όρος kaiju μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τα ίδια αυτά τέρατα, τα οποία συνήθως επιτίθενται σε μεγάλες πόλεις και συγκρούονται με στρατιωτικές μονάδες ή με άλλα τέρατα.

Το είδος kaiju είναι ένα παρακλάδι της tokusatsu (特 撮, «ειδική κινηματογράφιση») και μπορεί να θεωρηθεί συνώνυμο με τον όρο «Ιαπωνικές ταινίες με τέρατα».

Η πρώτη αυτού του είδους θεωρείται το Godzilla του 1954 και οι χαρακτήρες των ταινιών αυτών είναι συχνά μεταφορικοί. Ο Godzilla για παράδειγμα, αντικατοπτρίζει τον φόβο της μεταπολεμικής Ιαπωνίας για τα πυρηνικά όπλα, μετά από τις επιθέσεις με ατομικές βόμβες στην Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι, καθώς και μετά το συμβάν με το αλιευτικό Lucky Dragon 5, τα 23 μέλη του οποίου μολύνθηκαν από τα πυρηνικά απόβλητα της δοκιμής που έκαναν οι Αμερικάνοι στο Bikini την 1 Μαρτίου του 1954. Άλλοι kaiju χαρακτήρες είναι οι Rodan, Mothra, King Ghidorah και o Gamera.

Συνολικά μέτρησα 32 ταινίες του Godzilla απο το 1954 μέχρι και το 2018, Ιαπωνικές και Αμερικάνικες παραγωγές.

Το “Godzilla εναντίον Hedorah” που είδα χτες λοιπόν, δεν ήταν καλό. Θέλω να πω πως, μετά από τόσα χρόνια και έχοντας δει ταινίες με ειδικά εφέ που έχουν πλέον φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο, ίσως να είμαι πολύ σκληρός με την κριτική μου αλλά σε αυτό το θέμα η ταινία ήταν τουλάχιστον παιδική.

Όμως, το μήνυμα της, το 1971, ήταν πάρα πολύ σύγχρονο: Ο Hedorah είναι ένα τέρας το οποίο έχει δημιουργηθεί από την μόλυνση που υπάρχει στους ωκεανούς. Από τα σκουπίδια και τα απόβλητα δηλαδή των ανθρώπων και βγαίνει στην στεριά για να τραφεί από την κάπνα και την ατμοσφαιρική ρύπανση της σύγχρονης ζωής.

Όλα αυτά, παρουσιάζονται μεταφορικά από τον σκηνοθέτη Yoshimitsu Banno ως ένας θανάσιμος κίνδυνος για τον πλανήτη, πριν 50 περίπου χρόνια.

Βέβαια, στην περίπτωση της ταινίας, αναλαμβάνει την λύση ο Godzilla.

Αυτό που κέρδισε σε εμένα τις εντυπώσεις είναι η μουσική του Riichiro Manabe ο οποίος έγραφε μουσική για ταινίες επιστημονικής φαντασίας και τρόμου.

Η ταινία ανοίγει με το “Kaese! Taiyo Wo” (Return! The Sun) το οποίο τραγουδά η 23άχρονη τότε Keiko Mari.

Η μουσική του Manabe δανείζεται πολλά στοιχεία από την jazz αλλά έχει και κάποια γκαράζ ροκ περάσματα.

Έτσι, πέρα από την αφέλεια των ειδικών εφέ, το προφητικό μήνυμα του σεναρίου, η ταινία διαθέτει ενα αρκετά καλό soundtrack που θα ακουστεί αρκετά προοδευτικό στα αυτιά μας με την εικόνα που έχουμε για την Ιαπωνία των αρχών της δεκαετίας του ’70.

Μην δείτε την ταινία, δεν θα το αντέξετε αν είστε πάνω από 10 ετών, δώστε όμως μια ευκαιρία στο soundtrack της το οποίο ποστάρω εδώ:

 

Tags: , , ,

Ο κίνδυνος εξαφάνισης για τους Ουρακοτάγκους μέσα στα επόμενα χρόνια, είναι τεράστιος

Εδω μετέφρασα ενα άρθρο που έγραψε ο Ian Johnston για τον Independent το 2016.

Είναι γραμμένο δηλαδή εδω και τρία χρόνια…

Η Mama Anti και το μωρό Anti – σώζονται από εθελοντές

Οι Ουρακοτάγκοι είναι αντιμέτωποι με τον κίνδυνο πλήρους εξαφάνισης μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, προειδοποιεί η φιλανθρωπική οργάνωση διάσωσης ζώων.

Η καύση των δασών για να δοθεί η δυνατότητα για φυτείες που θα στηρίξουν την ακόρεστη ζήτηση στον κόσμο για το φοινικέλαι,ο είναι μια από τις κύριες αιτίες της εκπληκτικής μείωσης του αριθμού αυτού του είδους.

Ο Ουραγκατάγκος του Βόρνεο είναι επίσημα αναφερόμενος ως κριτικά απειλούμενος από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) απο τον περασμένο μήνα, μαζί με το μοναδικό άλλου είδους, του Ουραγκατάγκου της Σουμάτρα, σε αυτή την κατηγορία.

Σε μόλις 25 χρόνια, περισσότερα από το ένα τέταρτο των δασών της Ινδονησίας – 76 εκατομμύρια στρέμματα, περιοχή σχεδόν το μέγεθος της Γερμανίας – έχουν εξαφανιστεί.

Ένας από τους κύριους λόγους είναι, για να καθαρίσουμε τη γη, κάνοντας χώρο για τις φυτείες φοινικέλαιου. Το έλαιο αυτό χρησιμοποιείται για να κάνει μια τεράστια ποικιλία από διαφορετικά καταναλωτικά προϊόντα από πατατάκια, πίτσα, ζυμαρικά και ντόνατς μέχρι οδοντόκρεμες, σαμπουάν και βιοντίζελ.

Νωρίτερα αυτό το έτος, η Greenpeace κατηγόρησε μεγάλες μάρκες, όπως η Pepsico, η Johnson & Johnson και η Colgate-Palmolive, ότι δεν κατάφεραν να διασφαλίσουν πως τα προϊόντα τους δεν θα περιέχουν φοινικέλαιο που καλλιεργείται σε αποψιλωμένη γη.

Ο Alan Knight, διευθύνων σύμβουλος της Διεθνούς Ένωσης Διάσωσης Ζώων (IAR), η οποία διαχειρίζεται ενα κέντρο διάσωσης στο Βόρνεο, προειδοποίησε ότι ο Ουρακοτάγκος ​​βρίσκεται τώρα στο “χείλος της εξαφάνισης”.

“Εάν συνεχιστεί η σημερινή καταστροφή του τροπικού δάσους, τότε δεν έχω απολύτως καμία ελπίδα ότι οποιοσδήποτε ουρακοτάγκος ​​θα παραμείνει στην άγρια ​​φύση”, είπε.

Οταν ρωτήθηκε για πόσο καιρό μπορεί να επιβιώσουν, ο κ. Knight δήλωσε: «Θα έλεγα πιθανώς 10 χρόνια αν δεν μπορέσουμε να σταματήσουμε την καταστροφή. Νομίζω πως το είδος που ζεί στην Σουμάτρα θα χαθεί νωρίτερα αν δεν αντιμετωπιστεί η κατάσταση στην οποία βρίσκονται. ”

“Είναι ένας πραγματικός αγώνας και χάνουμε τη μάχη”.

Οι δασικές πυρκαγιές εμφανίζονται απο φυσικά αίτια, αλλά ορισμένες ξεκινούν παράνομα για να δημιουργηθούν εκτάσεις γης για φοινικέλαιο.

“Οι πυρκαγιές παράγουν μια πολύ καλή δικαιολογία … ξαφνικά αυτή την περιοχή, την οποία ήθελαν για να παράγουν φοινικέλαιο, είναι άχρηστη [αφού εχει καεί πρώτα], οπότε καταλήγουν να την χρησιμοποιήσουν για φοινικέλαιο”, δήλωσε ο κ. Knight.

Πέρυσι είπε ότι μια περιοχή στο μέγεθος των “Kent, Sussex, Hampshire, Dorset και το μισό Devon” συνδυαστικά, κάηκε σε μόλις τρεις μήνες.

Ζημιές απο μια φωτιά έχει πάθει ακόμη και το κέντρο διάσωσης του φιλανθρωπικού οργανισμού, όπου παίρνουν για να περιθάλψουν τους Ουρακοτάγκους που λόγω της φωτιάς πεθαίνουν απο την ασιτία ή έχουν τρομοκρατηθεί.

Παίρνουν ζώα όπως η «Mama Anti» και το μωρό της που βρέθηκαν σχεδόν πεθανμένοι πέρυσι και που από τότε έχουν επιστρέψει στη φύση. Ωστόσο, ο κ. Knight δήλωσε πως φοβάται ότι αυτό δεν θα μπορεί να συμβεί στο μέλλον.

“Αυτό που με κρατάει ξύπνιο τη νύχτα είναι αν πρόκειται να βρεθεί ένα δάσος για να βάλουμε αυτά τα ζώα να ζήσουν εκεί”, είπε.

Τον περασμένο μήνα, η IUCN δήλωσε ότι οι πληθυσμοί των Ουραγγοτάγκων του Βόρνεο μειώνονται “καθώς τα δάση που ζουν μετατρέπονται σε φυτείες φοινικέλαιου, καουτσούκ ή χαρτιού ενώ άλλοι σκοτώνονται από ανθρώπους”.

Ο Erik Meijaard, μέλος της ομάδας ειδικών του IUCN, ανέφερε σε δήλωσή του τον περασμένο μήνα: «Καθώς οι οραγγουτάνοι θηρεύονται και εκδιώκονται από τα μέρη οπου ζούν, οι απώλειες αυτού του είδους με την αργή γεννησιμότητα που έχει, είναι τεράστιες και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιστραφούν».

Σύμφωνα με τον κατάλογο επικινδυνότητας των ειδών, που έχει η IUCN, ο πληθυσμός του  Ουρακοτάγκου του Βόρνεο μειώθηκε περισσότερο από 60% μεταξύ 1950 και 2010 και αναμένεται να μειωθεί κατά 22% ακόμα έως το 2025.

 
Leave a comment

Posted by on September 2, 2019 in Environment