Category Archives: Post Punk

Wolfhounds – Can’t See The Light (A Turntable Friend Records 15 May 2020)

London-based C86 legends Wolfhounds have announced their new album ‘Electric Music’, set for release on July 3 via A Turntable Friend Records. Ahead of this, they present lead single ‘Can’t See the Light’, a powerful track that opens fire on side one of the forthcoming record with captivating video by David Janes.

“Musically, ‘Can’t See The Light’ has a discordant guitar line – perhaps carrying echoes of John Barry’s The Persuaders theme – until it reaches a desperate crescendo; this feeling is captured brilliantly by David Janes’ claustrophobic and darkly psychedelic video,” says Wolfhounds’ frontman David Callahan.

A spitball of melancholy fury, this is an explosive tune about how anger turns inward after the low expectations of a country’s myriad self-defined gatekeepers have crippled the ambitions of those who want change for the better. With a bass-heavy rush, ‘Can’t See The Light’ builds desperately to a semi-tonal release of noise, sounding simultaneously claustrophobic and liberating.

“All tunnels eventually emerge into the sun (as David Janes’ accompanying paranoid and sick-a-delic video shows) but while you’re underground it can seem like darkness is perpetual and inevitable,” says Callahan.

Always ahead of the times, The Wolfhounds have never nailed the spirit of now more succinctly and devastatingly than on this new single and other songs on the new album.

Originally formed as teenagers in 1984, The Wolfhounds released four critically acclaimed LPs before initially disbanding in 1990. By that time, they released music on the legendary and influential C86 cassette via NME, recorded three John Peel sessions for BBC Radio One, and toured the UK and Europe extensively as headliners and as support for My Bloody Valentine, The House of Love and The Wedding Present. The band’s acknowledged and audible influence stretches from Nirvana to the Manic Street Preachers, and all the way to Fontaines DC – but musically they remain ahead of all.

The band reformed in 2006 at the request of St Etienne’s Bob Stanley to celebrate 20 years since the release of C86, and inflicted a severe guitar noisefest on an unsuspecting indiepop crowd at London’s ICA. Since 2012, they have been recording and releasing new material, including ‘Middle Aged Freaks’ (2015) and ‘Untied Kingdom or (How to Come to Terms With Your Culture)’ (2017), repeatedly showing that they can still blow any act half their age offstage. In 2018, Wolfhounds released ‘Hands in the Till – The complete John Peel sessions’, a 12-track album released via A Turntable Friend Records.

The Wolfhounds are back and better than ever with their new ‘Electric Music’ LP – probably their greatest album yet.
 The band has become truly (hyper-)active again, performing at several popfests (including Berlin and New York) and stand-up comedian Stewart Lee’s All Tomorrow’s Parties, as well as regular club dates in the UK and Europe. Stewart Lee also wrote the extensive sleevenotes for the record.

The band continue to be more relevant and adventurous than ever and, despite their indie roots, have more in common with the likes of Richard Dawson and Sleaford Mods than their old jangly peers. Electric Music grabs their home country’s woes by the horns and gives them the kicking they deserve!

As of May 15, ‘Can’t See The Light’ will be available everywhere, including Apple MusicSpotify and Bandcamp. The full ‘Electric Music’ album will be released on July 3 on vinyl, CD and digitally.

Recorded, engineered and mixed at Cosmic Audio, Epping, by Ant Chapman
Additional home and phone recordings by Andy Golding and David Callahan
Mastered by Rory Attwell
Formulated and promulgated in Essex and London
Produced by the Meerkats

David Callahan – vocals, guitar, samples
Andy Golding – vocals, guitar, banjolele, bulbul tarang, keyboards
Richard Golding – bass guitar
Pete Wilkins – drums
Rhodri Marsden of Scritti Politti plays the bassoon
Extra vocals from Katherine Mountain Whitaker.
Sleeve by Andy Royston
Sleeve notes by Stewart Lee
Videos by David Janes

Keep up with Wolfhounds
Bandcamp | Facebook | Twitter | Spotify | Apple Music | Press contact

Keep up with A Turntable Friend Records
Facebook | Bandcamp | Soundcloud | Twitter | YouTube | Instagram | Press contact

Leave a comment

Posted by on May 14, 2020 in Post Punk


Tags: , , , ,

Vision Video – In My Side (single, out now digitally)

Athens-based post-punk new wave outfit Vision Video present their debut single ‘In My Side’, a shimmery pop number reminiscent of early Cure, along with an equally impressive b-side ‘Inked In Red’.

Vision Video is vocalist and guitarist Dusty GannonEmily Fredock on vocals and keys, drummer Jason Fusco (Shehehe), and bassist Dan Geller (I Am the World Trade Center, The Agenda). These tracks were recorded and mixed by Tom Ashton (The March Violets, Clan of Xymox) at Sub Von Studios, and mastered by Joel Hatstat at High Jump Studio.

Not afraid of the dark, Video Vision pays homage to 1980s new wave and gothic-rock with heavy influence from 2000s emo and disco punk. They synthesize a masterful blend of gothic rock, shoegaze, pop and punk rock. With depth and originality, they aren’t afraid to write a hook, resulting in their own unique flavor of accessible and dancey goth-pop.

Having served in war-torn Afghanistan as an Army Infantry Officer, an experience that left an indelible mark on his psyche, Gannon returned home to serve on a new frontline as paramedic and firefighter. These experiences inform Vision Video’s songwriting, resulting in a serious look at the dark side of humanity processed through a retro-goth filter.

“Lyrically, ‘In My Side’ is about trying to find normalcy in relationships that are inherently toxic or detrimental. I think it’s easy to conceptually understand that someone isn’t right or healthy for you, but the reality is often so much more complicated because we don’t choose who we love. I likened this to being hunted down by a serial killer in the song. It’s also sort of my homage to 80’s horror and slasher flicks. The idea is that you can try all you might to get away from this person, but sometimes there’s no denying it, no running from those feelings, despite the red flags,” says Dusty Gannon.

“B-side ‘Inked in Red’ is a song I wrote about trying to find meaning in post-war life. I was trained to be a soldier, whose job it is to kill, for such a long time. Once that experience ended, I had a lot of difficulty seeing myself fitting into civil society. This is a song about feeling like you’re just in the wrong place and time, and that it’s just not ever going to change, even though you’re doing everything you can to find new meaning and contentment.”

Vision Video formed in March 2018, named for a now-defunct local video rental store out of nostalgia for a fave Friday night ritual of renting horror movies, thereby keeping a piece of Athens history alive through the band’s name. Their music is influenced by Bauhaus, Joy Division, The Cure, The Smiths, Type O Negative, The Clash, Washed Out and New Order.

Dusty Gannon explains how things came together: “I worked with Jason at the Georgia Theatre bar and told him about some goth-rock and post punk songs I had been working on. He was quick to offer to play some drums. Eventually we had quickly written 3 or 4 songs very organically and effortlessly. Dan heard about us through mutual friends. He had sworn to never play in another band, but we brought him out of retirement, so to speak.”

Emily soon joined and everything came full circle. “I used to sneak into Go Bar to see Dan DJ parties and play with his synthpop band ‘I Am the World Trade Center’. I was fascinated by how well they got a crowd going. It had a huge impact on my desire to play music. Little did I know I’d be close friends and in a band with him 12 years later,” says Gannon.

“I met Tom Ashton at a Goth Night that I DJed a few years ago. I have been a big fan of The March Violets since I was a teenager. Pretty bad-ass to record with someone whom wrote music that helped shape your musical taste.”

‘In My Side / Inked In Red’ is out now across digital platforms, including Apple Music and Spotify. Their debut album is expected later this year.

Written by Dusty Gannon
Performed by Vision Video
Recorded and mixed by Tom Ashton (March Violets, Clan of Xymox) at Sub Von Studios.
Mastered by Joel Hatstat at High Jump Studio

Dusty Gannon – Vocals and Guitar, Emily Fredock- Vocals and keys, Jason Fusco- Vocals and drums, Dan Geller – Bass

7″ Single Cover Art by Ryan Dunn
Photos by Jaysen Michael of Secret Playground Photography

Keep up with Vision Video
Bandcamp | Facebook | Instagram | YouTube | Soundcloud | Spotify | iTunes |  Press contact


I LIKE TRAINS – The Truth (Atlantic Curve 6 May 2020)

Leeds-based trailblazers I LIKE TRAINS present ‘The Truth’, an eye-opening lead track that forebodes their potent, hard-hitting new album ‘KOMPROMAT’, written as an instinctive gut reaction to a world that has changed beyond all recognition. This is a record that digs beneath populism’s rise, from the divide and conquer tactics that caused Brexit in the UK, to Trump’s ascent in America and the subsequent reign of lies and misinformation, to discover the grubby hands that have engineered it all.

The British quintet will release their fourth studio album via Schubert Music’s newly founded Atlantic Curve label in late summer. This is the band’s first record since 2012’s ‘The Shallows’, which focused on how the internet and smart technology is re-wiring the human mind and affecting our concentration spans. Now, with ‘KOMPROMAT’, it’s clear that this same technology, in the wrong hands, has taken an even more sinister turn. The game has changed – and I LIKE TRAINS have changed with it.

The accompanying deep-fake karaoke video was directed by previous co-conspirator Michael Connolly, a Leeds born artist and designer, who says “The track is relentless and I wanted the film to feel the same. Claustrophobia and confusion were my watch words. I combined deepfakes, distorted visuals, and digital cut-up techniques to create an intense level of disorientation. It sums up the last four years in geopolitics for me.”

‘The Truth’ was the last track to come together during the group’s recording sessions – a summation of the way in which facts are bent and, in many cases, utterly dismantled. Over a burring build of disco-inflected post-punk that recalls LCD Soundsystem and early DFA Records, “The truth is no longer concerned with the facts”.

“I’d been writing this list on my phone for a couple of months, adding a couple of lines
to it every so often. I’d read a news article or a tweet and I’d make reference to it. I decided to dig out this list in the last couple of days in the studio [for this track]. It’s pretty much the order I wrote it in – it came together on the fifth take and it was a pretty cathartic process,” says the group’s vocalist and lyricist David Martin.

Formed in 2004, I LIKE TRAINS is made up of David Martin (vocals/guitar), Alistair Bowis (bass), Guy Bannister (guitar/synths), Simon Fogal (drums) and Ian Jarrold (guitar). They have never shied away from confronting the possibility of humanity’s collapse. Earlier records, like the towering Godspeed-influenced ‘Progress Reform’ (2006) and ‘Elegies to Lessons Learnt’ (2007) took tales of tragic characters and events from history and applied them to the modern day, while ‘He Who Saw The Deep’ (2010) looked uneasily ahead to the climate change battle we are on the verge of losing.

While ‘KOMPROMAT’ sounds like none of those records, it contains DNA from all of them. I LIKE TRAINS has essentially gone back to go forwards in some ways, returning to some of the primary influences that inspired the band’s formation: Joy Division, The Birthday Party, Gang of Four, Television and The Velvet Underground.

“An I LIKE TRAINS record doesn’t really start to take shape until there’s a theme. That point came following Edward Snowden’s NSA leaks in 2013,” says David Martin.

“We didn’t set out to write a record about current affairs, but the path we set out on converged drastically with that daily discourse. The album inadvertently became about populist politics across the world. Brexit, Trump, Cambridge Analytics and covert Russian influence ended up at the centre of it all”.

At the time, Martin started writing about low-key, insidious intrusions on our privacy. As global events unfolded, however, so did the importance of those themes: the perception of what is true and what isn’t true being challenged on a daily basis and how that confusion could be used to manipulate populations into thinking and voting in certain ways.

Several years ago, British filmmakers Ben Lankester and Matt Hopkins released the feature documentary ‘A Divorce Before Marriage’, which follows the band members over three years, capturing their struggles first-hand. Then, as now, one thing is for sure – while I LIKE TRAINS often look back and also to the future, ‘The Truth’ speaks very much of the here and now. Available across digital platforms as of May 6, the full ‘KOMPROMAT’ album will be released on August 21 on black vinyl LP, limited edition silver vinyl LP and CD, as well as digitally.

I LIKE TRAINS will be under interrogation on Saturday, May 9th. Hard hitting music journalist Simon Catling will be pressing for answers on ‘KOMPROMAT’. Join the live-stream on I LIKE TRAINS’ YouTubeFacebook and Twitter from 20:30 (BST).

Performed by I LIKE TRAINS
Music by Guy Bannister, Alistair Bowis, Simon Fogal, David Martin, Ian Jarrold
Lyrics by David Martin
Produced and mixed by Lee Smith and Jamie Lockhart at Greenmount Studios (Leeds)
Mastered by Tom Woodhead at Hippocratic Mastering
Album artwork by Michael Connolly
‘The Truth’ video created by Michael Connolly

Keep up with I Like Trains
Website | Facebook | Twitter | Instagram | Soundcloud | Bandcamp | YouTube | Spotify | Apple Music | Press contact

Leave a comment

Posted by on May 9, 2020 in Post Punk


Versari – Sous La Peau (out April 24th, 2020 on T-Rec/Declared Goods & Unknown Pleasures Records)

Parisians, Versari debut their new single “Des images” from the upcoming album Sous La Peau – with a stark and beautiful video by Director Renaud de Foville. “Des Images” single is released on April 10th on T-Rec/Declared Goods & Unknown Pleasures Records (CD/Vinyl)

“Des images” opening statement is sharp and direct: We are here, and we know why.
I know where I am / I know where I feel good
 I know who I am / I know what helps me to stand
 I know what I am running from and what is holding me back.”
(Jean-charles Versari in “Des Images“)

Sous La Peau (“Under The Skin“), Versari’s third album, affirms, with strength and power, a new skin after shedding: an exorcism, a rebirth.

Incendiary lyrics: Jean-Charles Versari sings stories of purifying pyres: burning lies and false pretenses.

All these words that you wrote / All you wanted was to burn them
 All the words you wrote / You wanted to set them all aflame
(from “Tu Te Disais“)

“I want to burn on my skin every desire that you desire
I want to burn on my skin every letter of your alphabet”
(from “La peur au ventre“)

“Burn the days that have come before / Even if everything is consumed”
(from “Brûle”)

The guitars radiate and roam with intent with the support of an understated yet powerful rhythm section. Bass and drums are intensely precise, elegant and seductive. Their music is the heir of a dark and literary genre. Taking as much from the English and the French culture, they are freed from both.

Their music draws from “Chanson” (French songwriting) to Post-punk, from Noise to Post-hardcore, painting with pallet knives – thunderstorm landscapes, where a white sun breaks through.

It represents the end of a cycle. “There is nothing more to say/ There is nothing more to lose / There is nothing more to do” ( from “Nemesis”)

A lyrical, sweet and melancholic note concludes Sous La Peau
A draining experience to be thankful for.
A definite memory is erased and discards itself,
 finds itself so far away, wears out and celebrates,
 erases itself, and lets go.
 No more sadness.”

Versari are Jean-Charles Versari (guitar/vocals), Laureline Prod’Homme (bass), and Cyril Bilbeaud (drums) with Adrian Utley (founding member of Portishead): additional synths and guitars Jonathan D. Mayer (composer): sound design.

Click HERE for pre-orders

Leave a comment

Posted by on April 16, 2020 in Post Punk


The Cravats – Hoorahland (March 13, 2020 Overground Records CD/LP/Digital)

Από τότε που δημιουργήθηκαν οι The Cravats στο Redditch της Μεγάλης Βρετανίας τις ένδοξες ημέρες του 1977 και του punk, κατάφεραν να σφυρηλατήσουν ένα εντελώς δικό τους μουσικό μονοπάτι, καθιστώντας τους δύσκολους στο να κατηγοριοποιηθούν.

Η περιγραφή της μουσικής τους από το ΝΜΕ το 1980, πως είναι σαν να ακούς “τον Captain Beefheart και τους Bonzo Dog Doo-Dah Band να τσακώνονται μέσα σε ένα σακί …”  τότε φαινόταν αρκετά ακριβής και το ίδιο ισχύει ακόμα και σήμερα.

Σαράντα και πλέον χρόνια αργότερα, το άλμπουμ τους “Hoorahland” αποδεικνύει πως οι Cravats ελέγχουν πλήρως το που θέλουν να βρίσκονται ηχητικά.

Το “Hoorahland”  είναι μια γυαλισμένη εξέλιξη του άλμπουμ ‘Dustbin of Sound‘ που κυκλοφόρησαν το 2017.

Δώδεκα συνθέσεις που καταγράφουν το πώς βλέπει τα πράγματα ο τραγουδιστής The Shend, απλωμένα σαν ένα σετ ακριβά σεμέν πάνω στο σαξόφωνο του Svor Naan, την πληθωρική κιθάρα του Viscount Biscuits, τον μπάσο κινητήρα του Joe 91 και την ντράμς του Rampton Garstang.

Στο άλμπουμ συμμετέχει και ο Jello Biafra τραγουδώντας ένα ταγκό τραγούδι με τον The Shend, το “Now Το Magic Has Gone”, σχετικά με δύο ηλικιωμένες θεατρίνες των οποίων η αιώνια αγάπη έχει τραγικά κατακερματιστεί σε χίλια κομμάτια από ένα πικρό μίσος.

Οι ίδιοι το ονομάζουν “ένα περίπλοκο σχέδιο Dada Vinci για δυσλειτουργικά συγκρουόμενα αυτοκινητάκια τα οποία καθώς αναπηδούν όταν χτυπούν μεταξύ τους οι προφυλακτήρες τους, εμείς φρενάρουμε αρπάζοντας αδέξια το φανταστικό τιμόνι”.

Πέρα από το περσινό single “Shy/Good For You” το οποίο έπαιξαν στο ραδιόφωνο και οι Gideon Coe, Marc Riley και Henry Rollins μεταξύ άλλων, υπάρχουν δέκα ακόμα τραγούδια που καλύπτουν τα πάντα από την έλλειψη του Θεού, τα Austin Allegros και τα ξεθωριασμένα τζην της γιαγιάς, τα σφιγμένα καπάκια των βάζων, τις μπουκαπόρτες των υποβρυχίων μέχρι το πουκάμισο του Brian May.

Επιπλέον, φυσικά, αυτό το ντουέτο με τον Jello.

Σύμφωνα με τους Cravats, όλοι κατοικούμε στο Hoorahland αλλά εδώ δεν πρόκειται για τις βόλτες που κάνουμε, αλλά περισσότερο για την θέα που έχουμε από το τέλος της ουράς στην οποία στεκόμαστε.

Και όχι, δεν πρόκειται για ένα θεματικό άλμπουμ. . . αν και ο ορισμός του «θεματικού» είναι «μια αφηρημένη έννοια» και μιας και οι Cravats είναι αφηρημένοι όσο παίρνει εδώ και 43 χρόνια, τότε ίσως και το άλμπουμ να είναι θεματικό.

Η κυκλοφορία του ‘Hoorahland’ σηματοδοτεί την αρχή περισσότερων συναυλιών και μιας ευρωπαϊκής περιοδείας με τον Steve Ignorant στην Steve Ignorant Tour.

Το νέο τους άλμπουμ είναι πρωτοποριακό, ασυμβίβαστο, παράλογο, πειραματικό, αμβλύ, αιματηρό, γελοίο, σουρεαλιστικό, εκκεντρικό αλλά πάντα διασκεδαστικό.

Leave a comment

Posted by on February 15, 2020 in Post Punk


Ελληνικό Punk: Μια pub διαφορετική απο τις άλλες

Η δεκαετία του ’80 είχε κάποια στέκια με ιδιαιτερότητα. Ήταν κάποια μαγαζιά που συχνάζανε πάνκηδες και new wave άτομα και ένα απο αυτά ήταν το Pub Blue Note στην οδό Ίμβρου κοντά στην Πλατεία Αμερικής.

Pub Blue Note menu


(Οι τιμές είναι σε δραχμές φυσικά, ενδεικτικές του κόστους της εποχής…)

Το μαγαζί ήταν ένα νεοκλασικό, μια μονοκατοικία με κάποια δωμάτια δεξιά και αριστερά της εισόδου, ένα μεγάλο σαλόνι στο οποίο υπήρχε το μπάρ στα δεξιά και άλλο ένα δωμάτιο στο βάθος το οποίο είχε τηλεόραση και έπαιζε μερικές φορές βιντεοκασέτες με ξένα συγκροτήματα.

Το σημείο στο οποίο άνοιξαν το μαγαζί ήταν λουκούμι για τις παρέες εκείνων που άραζαν στην Πλατεία Χαλεπά, καθώς και εκείνων που περνάγανε την ώρα τους στα Goody’s της Φωκίωνος Νέγρη.

Φυσικά ήταν ιδανική η θέση του και για όσους έμεναν στο κέντρο.

Εγώ με την παρέα μου πηγαίναμε στο δωμάτιο με την τηλεόραση που βρισκόταν στο βάθος για να δούμε κανα συγκρότημα και επειδή ήμασταν πάντα άφραγκοι, προσπαθούσαμε να μπερδέψουμε τον νεαρό που ερχόταν για να πάρει παραγγελία, λέγοντάς του «θα παραγγείλω σε λίγο» και με το που έφευγε πηγαίναμε και καθόμασταν σε άλλο μέρος του μαγαζιού.

Όταν μας ξανάβρισκε του λέγαμε τα ίδια και ξανα-μανά αλλάζαμε θέση.

Επειδή είχε μουστάκι, έπεφτε σύρμα πως «έρχεται ο μουστάκιας». Ποτέ δεν έτυχε να μάθω το όνομα του ανθρώπου…

Κάποια στιγμή φυσικά παίρναμε κάποιο ποτό αλλά είχαμε ήδη ροκανίσει τον χρόνο.

Κώστας Starman / Elton

Υπήρχαν άλλες φορές που πήγαινα και καθόμουν στα σκοτεινά με τον Δημητράκη και τον Κώστα από τους Αούσβιτς,

Δεν μπορείς να πεις πως το μαγαζί έπαιζε πανκ, περισσότερο post-punk, Siouxsie & the Banshees, Bauhaus και new wave έπαιζε.

Δεν ξέρω γιατί πήρα μαζί μου αυτόν τον μικρό κατάλογο. Απο εφηβική αφέλεια φαντάζομαι. Τον ποστάρισα και πριν κάμποσα χρόνια εδω στο Tribe4mian και να που έγινε η αφορμή σήμερα να ρωτήσω τον Κώστα τον Starman που πέρασε κι απο εκεί σαν DJ, να μου πει καμιά ανάμνηση του:

«Το Blue Note μετά άλλαξε όνομα σε Muswell’s» είπε ο Κώστας και πραγματικά, αυτό το θυμάμαι κι εγω. «Θυμάμαι πως σύχναζαν οι South of No North, Forward Music Quintet, Alive She Died, Last Drive, o Λωρης απ τη Di Di Music, o Δασκαλόπουλος κ.α. Εγω επαιζα μουσική από το ’84 μέχρι το ’87 περίπου…» συνέχισε.

Νομίζω πως από κάποιο σημείο και πέρα άρχισα να αραιώνω τις επισκέψεις μου γιατί ήταν μακριά απο εκεί που έμενα και άρχισα να πηγαίνω στο Ελλάς, ένα καφενείο στο Παγκράτι, λίγο πιο πάνω απο το Bright Shoe, με την παρέα των Film Noir.

Ρώτησα τον Κώστα αν έχει να μου δώσει καμιά φωτογραφία του Blue Note ή του Muswell’s απο την εποχή εκείνη.

Τι στο καλό; Εδω το άτομο έχει βγάλει φωτογραφίες τον Joe Strummer στο backstage του Rock In Athens και τους Bauhaus στο Σπόρτιγκ, δεν θα έχει απο εκείνο το Blue Note / Muswell’s;

Και να ομολογήσω πως έχω σκεφτεί, οτι επειδή έχω δεί κατα καιρούς αρκετές φωτογραφίες που έχει τραβήξει, μάλλον είχε μια έφεση σε αυτό.

Πραγματικά ξέθαψε κάποιες φωτογραφίες, αυτήν εδώ την αφίσα του Muswell’s και είχε την καλοσύνη να μου δώσει μερικές να τις χρησιμοποιήσω σε αυτό εδώ το κείμενο.

Με τούτο και με εκείνο, θυμήθηκα πως είχαν παίξει και οι South of No North κάποιο βράδυ εκεί μέσα και ο Κώστας μου είπε πως έχει ο Tax μια αφίσα εκείνης της βραδιάς.

Ρώτησα τον Tax και… voilà…

Είχε δίκιο, οπότε και ο Tax είχε την καλοσύνη να μου δώσει κι αυτός αυτήν εδώ την φωτό απο την εμφάνιση των South στο Muswell’s Pub, στις 13 Μαρτίου του 1987

Τόσες φωτογραφίες και αναμνήσεις με την ευκαιρία ενός χαζού καταλογάκου που σούφρωσα απο ενα μαγαζί πριν 30+ χρόνια..


Tags: ,

NEW ZERO GOD Ζωντανή εμφάνιση στο LOST N FOUND Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019

Φέτος τον Μάρτιο οι New Zero God κυκλοφόρησαν το τέταρτο studio άλμπουμ τους.

Έχει τίτλο “Circus of Tortured Melodies” και το συγκρότημα συμπεριλαμβάνει στίς ζωντανές εμφανίσεις του, τραγούδια τόσο απο αυτό, οσο κι απο όλες τις προηγούμενες δουλειές του.

Είναι πλαισιωμένα απο τραγούδια των θρυλικών Flowers of Romance, του προηγούμενου συγκροτήματος που είχε ο τραγουδιστής Mike Πούγουνας.

Το Σάββατο στις 2 Νοεμβρίου, οι τέσσερις New Zero God θα ανέβουν στην σκηνή του Lost’n Found για να παίξουν σκοτεινό rock’n’roll, οπλισμένοι με δύο ακουστικές κιθάρες, ενα ταμπούρο και τα φωνητικά.

Αυτό το έντονα φορτισμένο ακουστικό σετ του συγκροτήματος, εκτός απο υλικό των New Zero God και των Flowers of Romance, θα συμπεριλαμβάνει και κάποιες διασκευές-έκπληξη.

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019

Είσοδος ελέυθερη

Lost’n Found

Κεραμεικού 53

Public Transit

Μετρό Μεταξουργείο

Μετρό Κεραμεικός

ΗΣΑΠ Θησείο



Οι New Zero God σχηματίστηκαν τον Μάρτιο του 2006 από τον Mike Πούγουνα και μέλη που έπαιζαν μαζί του, στα συγκροτήματα Flowers of Romance, και Nexus.
Μέχρι σήμερα το συγκρότημα έχει ανοίξει τις συναυλίες για τους Αμερικάνους Christian Death τους Αγγλους Legendary Pink Dots και τον θρυλικό Βρετανό μουσικό Andi Sex Gang (των Sex Gang Children) ενώ συχνά-πυκνά ασχολείται μαζί τους ο διεθνής μουσικός τύπος.

Το πρώτο άλμπουμ των New Zero God κυκλοφόρησε με τίτλο “Fun Is A Four Letter Word” το 2010 από την Ελληνική εταιρία Puzzlemusik Records.

pic by Takis Kyriakoylakos

Ακολούθησε μια συνέντευξη στο περιοδικό Muen από το Los Angeles, και μια ακόμα στο Βρετανικό Dominion, για να ακολουθήσει μια παρουσίαση από το διεθνές μουσικό περιοδικό Terrorizer.

Τον Μάιο του 2011, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος, Μike Πούγουνας, δέχτηκε πρόσκληση να πάρει μέρος με μουσικούς από την Αγγλία, την Αμερική και την Νότια Αφρική στη διασκευή του τραγουδιού του David Bowie,Everyone Says Hi” για την ενίσχυση του Αγγλικού ιδρύματος κατά των εγκλημάτων μίσους, Sophie Lancaster Foundation (S.O.P.H.I.E.).

Τον Ιούνιο και τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς οι New Zero God βρέθηκαν στα charts του Bρετανικού περιοδικού Dominion με το τραγούδι “Kiss The Witch”.

Σε συνεργασία με μουσικούς από διάφορες χώρες, κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο του 2011 το τραγούδι “Second Chance” ως New Zero God & Friends με σκοπό τα έσοδα από τις πωλήσεις να πηγαίνουν στο Αμερικάνικο ίδρυμα για κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά, HAWC.

To τραγούδι έμεινε ολο τον Γενάρη αλλα και τον μισό Φλεβάρη του 2012 στο νούμερο 1 του Αμερικάνικου CD Baby.

Τραγούδια του συγκροτήματος έχουν συμπεριληφθεί στην συλλογή του Βρετανικού περιοδικού Devolution, στην επίσης Βρετανική συλλογή “The Blackout Crypthology”, στην Γερμανική συλλογήGothic Vision III”, στο Αμερικάνικο Lollipop Magazine αλλά και σε πολλές άλλες συλλογές από διάφορες χώρες.

Στις 4 Ιουλίου του 2012 ήρθε η σειρά τού μίνι άλμπουμ των New Zero God με τίτλοClub Bizarre” να κυκλοφορήσει από την Βρετανική εταιρία Secret Sin Records, ενώ στις 28 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς το συγκρότημα πήρε μέρος στην ταινίαAthens Drift” του Βρετανού σκηνοθέτη Paul Druce, με τον Πούγουνα να κρατάει έναν μικρό ρόλο.

Στις 13 Ιανουαρίου του 2013 η Secret Sin Records έβγαλε στην αγορά το άλμπουμ “MMXIII” ενώ στις 25 Μαρτίου κυκλοφόρησε διαδικτυακά το τραγούδι “The Night Calls Your Name” του οποίου τα έσοδα προορίζονται για την ενίσχυση του Sophie Lancaster Foundation (S.O.P.H.I.E.).

Τον Αύγουστο του 2013 ο Μike Πούγουνας δημιούργησε το The Greek Underground Scene με σκοπό να προβάλλονται τα συγκροτήματα της Ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής αλλά και να γίνονται φεστιβάλ αλληλεγγύης για Ελληνικούς οργανισμούς και ιδρύματα που το έχουν ανάγκη.

Ηδη εχουν διατεθεί δωρεάν δύο διαδικτυακές συλλογές Ελληνικών συγκροτημάτων και με πρωτοβουλία του The Greek Underground Scene έχει γίνει μια συναυλία από 5 Ελληνικά συγκροτήματα, τα έσοδα της οποίας διατέθηκαν για ν αγοραστούν φάρμακα για το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού.

Τον Δεκέμβριο του 2013 η Surgut Resort Records κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το 7” single των New Zero God, “Destination Unknown / Forever Today”.

pic by The Art Asylum

Στις 4 Φεβρουαρίου του 2014, το “ΜΜΧΙΙΙ” επελέγει από τους αναγνώστες του Ευρωπαϊκού περιοδικού Terra Relicta ως ένα από τα 22 καλύτερα αλμπουμ για το 2013 ανάμεσα σε άλμπουμ των Black Sabbath, Nick Cave, Mission, New Model Army και άλλων, καταλαμβάνοντας την 9η θέση. Στις 5 Φεβρουαρίου 2014 η Ελληνική ανεξάρτητη εταιρία B-otherside Records κυκλοφόρησε την Ελληνική έκδοση αυτού του άλμπουμ (με ένα παραπάνω τραγούδι από την Αγγλική).

Toν Δεκέμβριο του 2014 το Forever Today συμπεριελήφθη στην συλλογή της Αγγλικής Deadfall,Dark Secrets” ενώ τον Ιανουάριο του 2015 το τραγούδιDead Inside” συγκαταλέγει στην διεθνή συλλογήFor The Bats Vol. 2” (μια συλλογή με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του Αυστραλέζικου ιδρύματος Tolga Bat Hospital που σκοπό έχει την περίθαλψη και φροντίδα της νυχτερίδας).

Tον Φεβρουάριο, το Kiss The Witch συμπεριλήφθηκε στην Ιταλική συλλογήVoices from Mislealia Vol. 1”.

Στις 18 Απριλίου του 2015 οι New Zero God εμφανίστηκαν ζωντανά στο club Ekidna στην Ιταλική πόλη Modena. (Την συναυλία άνοιξαν οι Ιταλοί Dead Inside οι οποίοι πήραν το όνομά τους από το ομότιτλο τραγούδι των New Zero God).

Όταν το συγκρότημα επέστρεψε στην Ελλάδα, άρχισε να δουλεύει το υλικό του επόμενου άλμπουμ.

Στις 8 Ιουνίου οι New Zero God αποφάσισαν να διαθέσουν στους φιλους τους δωρεάν μεσω της σελίδας του συγκροτήματος στο Bandcamp το “Zona Pericolosa“. Ένα μίνι άλμπουμ με 5 τραγούδια ηχογραφημένα ζωντανά στο live της Ιταλίας.

Τον Οκτώβριο η μπάντα μπήκε στο στούντιο για να ξεκινήσει τις ηχογραφήσεις για το νέο άλμπουμ και τον Δεκέμβριο είχε ηδη παραχωρήσει το τραγούδι “Pen Like A Knife” για την συλλογή “Absolution” της Βρετανικής Deadfall.

Tο “Short Tales & Tall Shadows” κυκλοφόρησε στις 15 Μαρτίου 2016 σε CD ενώ ένα μηνα αργότερα κυκλοφόρησε και σε δίσκο βινυλίου (με κάποια διαφορετικά τραγούδια από εκεινα του CD).

Τον Οκτώβριο του 2016, σε συνεργασία με το Σκωτσέζικο συγκρότημα Savage Cut κυκλοφόρησε σε περιορισμένα αντίτυπα το 7” single “Redemption”.

pic by Costas Sofianides

Με το τέλος του χρόνου, οι New Zero God, ηχογραφούν μια διασκευή του τραγουδιού “Airport” τoυ Αγγλικού ‘70ς συγκροτήματος Motors, σε συνεργασία με τον Βρετανό DJ Cruel Britannia και την πρωτοχρονιά το διαθέτουν δωρεάν μεσω Bandcamp για τους φίλους τους

Τον Μάρτιο του 2017 βγήκε σε ηλεκτρονική μορφή το EΡ “Under the Influence of Captain Pan Ikatac” και στο τέλος του χρόνου οι New Zero God ξεκίνησαν περιοδεία παίζοντας αποκλειστικά τραγούδια των Flowers of Romance ως φόρο τιμής για τα 20 χρόνια απο την διάλυση του συγκροτήματος του τραγουδιστή Μike Πούγουνα.

Τον Ιανουάριο του 2018 η Αμερικάνικη δισκογραφική εταιρία Custom Made Music επανακυκλοφόρησε το ΕΡ του group “Under the Influence of Captain Pan Ikatac”.

Μέσα στην ίδια χρονιά και ενώ το συγκρότημα ηχογραφούσε το επόμενο άλμπουμ του, εμφανίστηκε στην ωριαία μουσική εκπομπή της ΕΡΤ 3 “Volume” και έδωσε συναυλίες σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο και Αγρίνιο.

Τον Σεπτέμβριο του 2018, διασκευάζουν το κλασσικό τραγούδι του Lee Hazelwood και της Nancy SinatraSummer Wine” το οποίο ηχογραφούν σε συνεργασία με το Αγγλικό Αναρχοπανκ συγκρότημα Anarchistwood και το διαθέτουν δωρεάν μεσω Bandcamp.

Τον Δεκέμβριο του 2018 οι New Zero God ξεκίνησαν να παρουσιάζουν ενα ακουστικό σετ σε μικρά μπαρ, παίζοντας με δύο ακουστικές κιθάρες, ενα τύμπανο και μια φωνή, τόσο τραγούδια τους, οσο και υλικό των Flowers of Romance αλλά και διασκευές.

Το νέο άλμπουμ, κυκλοφόρησε τον Φλεβάρη του 2019 σε LP με διαφανές βινύλιο και ένα μήνα αργότερα διαδικτυακά..

Εχει τίτλο “Circus of Tortured Melodies” και σε αυτό συμμετέχουν γνωστοί φίλοι του συγκροτήματος οπως ο Andi Sex Gang, o Νίκος Σκιαδόπουλος των Blues Cargo στην φυσαρμόνικα , ο πιανίστας/οργανίστας Γιώργος Κατσάνος, γνωστός απο την συνεργασία του με τον Θάνο Ανεστόπουλο, την Λένα Πλάτωνος , ο τραγουδιστής του Αγγλικού συγκροτήματος Dark Horizon, Michael Clayton και πολλοί άλλοι…

Τον Ιούνιο του 2019 η Αμερικάνικη ανεξάρτητη εταιρία Cleopatra Records κυκλοφόρησε την συλλογή “The Unquiet Grave 2019” στην οποία συμπεριέλαβε το τραγούδι των New Zero God “Broken Halo”.

Το συγκρότημα συνεχίζει να εμφανίζεται ζωντανά, παίζοντας τόσο το ηλεκτρικό οσο και το ακουστικό set.


Mike Πούγουνας [φωνητικά]

Aκης Νικολαϊδης [Κιθάρες]

Γιάννης Ψιμόπουλος [τύμπανα, β φωνητικά]

Μιχάλης Σεμερτζόγλου [Μπάσσο, κιθάρα]

Μπαμπης Ευθυμίου [programming]

  • Studio albums:
  • o          Fun is a Four Letter Word (Greece 2010)
  • o          MMXIII (UK 2013 – Greece 2014)
  • o          Short Tales & Tall Shadows (LP, CD, Greece 2016)
  • o          Circus of Tortured Melodies (LP, Digital Greece 2019)
  • Mini albums:
  • o          Club Bizarre (UK 2012)
  • Singles:
  • Second Chance (digital, 2011)
  • The Night Calls Your Name (digital, 2013)
  • Destination Unknown (7” vinyl single, Digital 2013)
  • Redemption (Limited 7” split vinyl single with Savage Cut 2016)
  • (The Motors cover) Airport feat. DJ Cruel Britania (Digital Free Download 2017)
  • Under the Influence of Captain Pan Ikatac (MC Custom Made Music USA 2018)
  • (Lee Hazelwood/Nancy Sinatra cover) Summer Wine feat. Anarchistwood (Digital Free Download 2018)
  • Live albums:
  • Zona Pericolosa – Live in Italy (digital, 2015)
  • Compilations:
  • In Your Dreams Again (Cover, Nexus) – Because God Told Me To Do It – Weapons of Magick – Thee Brad Miller Series (USA 2009)
  • Fun Is A Four Letter Word – Lollipop Magazine (USA 2009)
  • Dead Inside – Muz1ne #Δ Γκραντ Φινάλ (GR 2010)
  • Kiss The Witch – Devolution Magazine – Issue #30 (UK 2011)
  • Lap Of The Universe – Gothic Visions III (GER 2011)
  • Dead Inside – The Blackout Crypthology (UK 2012)
  • Lap Of The Universe – Sombrati Records – An Earth In Darkness (BRAZIL 2012)
  • In Dreams We Trust (Rat Mix) – A Deadfall Compilation, Volume 1 – Darkness Descends (UK 2013)
  • Intoxication – The Greek Underground Scene – 2013 Compilation (GR 2013)
  • Damaged – Xperiment XIII – Wicked Trax (AUS 2013)
  • Freakshow – A Deadfall Compilation, Volume 2 – Shadows Rise (UK 2013)
  • Until The End Of The Line – Intravenous Magazine’s Blood Pack, Vol. 1 (UK 2014)
  • Deadfall: Dark Secrets (UK 2014)
  • For the Bats Vol. 2 (USA 2015)
  • Voices from Mislealia Vol. 1 (Italy 2015)
  • Pen Like A Knife -A Deadfall Compilation, Volume 4 – : Absolution [UK 2015]
  • Broken Halo – The Unquiet Grave 2019 – Cleopatra Records [USA 2019]


Η τετραπλή post-punk συλλογή “Optimism / Reject”

Για μερικά χρόνια με είχε πιάσει μια τρέλα να μαζεύω post-punk σιγκλάκια απο το ιντερνετ. Τα περισσότερα απο αυτά δεν είχαν περάσει ποτέ το Αγγλικό κανάλι, είχαν παραχθεί σε μικρές ποσότητες και ισως ακόμα και οι συνθέτες τους να τα είχαν ξεχάσει.

Οπου τα έβρισκα λοιπόν, τα κατέβαζα. Υπάρχουν πολλά blog εκεί εξω απο τα οποία μπορείς να βρείς πάρα πολύ αξιόλογα πράγματα καθως και σχετικές πληροφορίες.

Κάποια τα γνώριζα γιατί είχα αγοράσει δίσκους τους στην δεκαετία του ’80 αλλά δεν υπήρχε καμμιά σχετική πληροφορία. Δύο απο αυτά ήταν οι Lines, απο το Λονδίνο, των οποίων είχα αγοράσει το άλμπουμ “Ultramarine” αλλά δεν γράφει πουθενά απο που είναι ή κάτι σχετικό και τελικά έφτασε μια επανακυκλοφορία ολων των κυκλοφοριών τους σε δύο CD (“Memory Span” και “Flood Bank”) απο την Αμερικάνικη Acute Records το 2008 (δυστυχώς σταμάτησε το 2017). Γι αυτά τα 25 χρόνια ο δίσκος καθόταν στο ράφι μου χωρίς να γνωρίζω τίποτα.

Η άλλη μπάντα είναι οι Modern Eon απο το Liverpool των οποίων το “Fiction Tales” επίσης δεν έχει καμμιά πληροφορία αλλά έγιναν σχετικα γνωστοί στους Ελληνικούς και Ιταλικούς σκοτεινούς κύκλους με το ιντερνετ.

Σε άλλα σιγκλάκια που κατέβασα, βρήκα προς μεγάλη μου έκπληξη φίλους μου που τους γνωρίζω προσωπικά οπως ο Alex Novak των Venus Fly Trap, ο οποίος έπαιζε προηγουμένως με τους Attrittion και με τους Tempest Aυτοί οι τελευταίοι είχαν κυκλοφορήσει το 1983 τα σιγκλάκια “Montezuma” και “Lady Left This / Attic” ενω 1984 βγάλανε το άλμπουμ “5 Against The House” στην Anagram Records, ενα sublabel της Cherry Red. Ο Alex δεν μου το ανέφερε ποτέ όμως…

Υπήρχαν τόσες όμορφες μπάντες στην αρχή των ‘80ς ο οποίες δεν έγιναν ποτέ μεγάλες και προσπαθούσα να τις ανακαλύψω.

Δεν ηταν μόνο Βρετανικές, ήταν και Αμερικάνικες, Γαλλικές, Γερμανικές και απο αλλού. Οι Γερμανοί Abwärts ας πούμε. Οι Βρετανοί Party Day και Tea Set αλλά και πολλοί άλλοι…

Η Cherry Red Records κυκλοφόρησε το 2017 σε ενα κουτί με 5 CD την συλλογή “To The Outside Of Everything – A Story Of UK Post Punk 1977 – 1981” ενω αυτές τις μέρες την ακολουθεί το κουτί των 4 CD της συλλογής “ Optimism/Reject – UK D-I-Y Punk and Post-Punk 1977-1981 ”.

Είναι και οι δύο πολύ αξιόλογες, με την καινούργια να ασχολείται με πιο άγνωστα συγκροτήματα της εποχής, συμπεριλαμβάνοντας του Tea Set, τους Lines, τους Modern Eon (οπως και στην προηγούμενη).

Το δελτίο τύπου της εταιρίας νομίζω πως περιγράφει περιληπτικά αλλά με μεγάλη ακρίβεια την εποχή και γι αυτό την βάζω εδω μαζί με τα περιεχόμενα της συλλογής.

Με το ξέσπασμα του πανκ, οι μουσικοί της Μεγάλης Βρετανίας βρέθηκαν ξαφνικά απελευθερωμένοι τόσο καλλιτεχνικά αλλά και ανεξάρτητοι απο εμπορικούς όρους που πριν τους περιόριζαν. Το αποτέλεσμα ήταν μια έκρηξη στον χώρο των ανεξάρτητων δισκογραφικών εταιριών, και πέρα ​​από αυτό, μια συγκεκριμένη αισθητική του να τα κάνεις ολα μόνος σου (Do It Yourself). Εν μια νυκτί, δημιουργήθηκε η δυνατότητα να ηχογραφείς την δική σου μουισκή και να κυκλοφορείς τον δίσκο σου ή, εάν δεν ήσουν μουσικός, να φτιάξεις τη δική σου ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία και να κυκλοφορήσεις την μουσική άλλων.

Ενεργοποιημένο από ένα νέο ανεξάρτητο δίκτυο διανομής, με διαφημίσεις στο μουσικό τύπο της χώρας αλλά και με τον ενθουσιασμό των ιδιοκτητών καταστημάτων δίσκων σε εθνικό δίκτυο, ένα νέο είδος μουσικού βγήκε στο προσκήνιο, απαλλαγμένο από τα δεσμά των εμπορικών προσδοκιών και τις συμβιβασμένες μουσικές προσεγγίσεις που απαιτούσαν. Νέοι ήχοι κυκλοφορούσαν κάθε εβδομάδα, χαραγμένοι σε φτηνά 7″ singles και φιλόδοξες συλλογές από δισκογραφικές των οποίων τα κεντρικά γραφεία βρίσκονταν στο υπνοδωμάτιο του ιδιοκτήτη. Ανάμεσα σε φωτοτυπημένα εξωφύλλα και ένθετα, ετικέτες σταμπαρισμένες με το χέρι και ταχυδρομικές διευθύνσεις, εμφανίστηκε ένα κοινό έδαφος: δεν είχε σημασία τι κάνατε, εφ ‘όσον το κάνατε μόνοι σας.

Το “Optimism / Reject” καταγράφει ένα στιγμιότυπο εκείνου του χρόνου και τόπου. Μια από τις πολλές πιθανές απόψεις σχετικά με μια περίοδο ελευθερίας της έκφρασης με την οποία καμμία άλλη δεν συγκρίνεται. Από τις γραντζουνισμένες lo-fi ποπ κιθάρες μέχρι τις φιλόδοξες σπιτικές παραγωγές και τους πειραματισμούς, αυτός είναι ο ήχος ενός κάτω κόσμου, που βρισκόταν πιο κάτω ακόμα και απο το underground. Ένας τόπος τόσο μακριά από το mainstream, που μόνο όσοι είχαν έντονη φαντασία, βρήκαν τον τρόπο να φτάσουν εκεί. Μια που αν δεν έκανες τίποτα διέπρατες ένα έγκλημα, και που μπορούσες να κατορθώσεις το οτιδήποτε.


1-1          Eater     –        Michael’s Monetary System        1:45

1-2          The Drones  –    You’ll Lose           3:38

1-3          Alternative TV     –           Love Lies Limp   3:07

1-4          The Outsiders      –     Freeway              4:10

1-5          John Cooper Clarke  –    Suspended Sentence     2:51

1-6          ‘O’ Level        –    O Levels               2:07

1-7          Swell Maps   –   Black Velvet       1:58

1-8          Patrik Fitzgerald       –      Optimism/Reject             1:12

1-9          Attrix  Hard Times    –     4:09

1-10        Subway Sect  –  Nobody’s Scared              2:06

1-11       The Freshies  –  Washed Up        3:07

1-12       Skids –  Charles 2:35

1-13       Angelic Upstarts       –     Police oppression            3:31

1-14       The Art Attacks       –       Neutron Bomb  2:59

1-15       Victim (4)      –    Mixed Up World               3:12

1-16       Essential Logic – Aerosol Burns    2:01

1-17       The Tights   –      It             2:42

1-18       Punishment Of Luxury       –         The Demon        4:06

1-19       The Fall     –         Bingo-Master    2:22

1-20       The Cravats  –    Situations Vacant             3:36

1-21       Scritti Politti  –   Is And Ought The Western World             3:46

1-22       pragVEC     –       Wolf      1:49

1-23       The Jerks  –      Cool       3:12

1-24       The Monochrome –  Set He’s Frank           2:37

1-25       Thomas Leer  –  International      4:03

1-26       Devil’s Dykes –  Fruitless               2:14

1-27       Vice Creems     01-01-212            2:39

1-28       Nigel Simpkins      –          Times Encounter              1:56

2-1          The Ruts      –      H-Eyes  2:48

2-2          The Dodgems – Lord Lucan Is Missing      3:30

2-3          Passage    –      The Competition              1:40

2-4          Nicky & The Dots    –       Girl Gets Nervous            2:22

2-5          Scissor Fits    –    I Don’t Want To Work For British Airways              2:49

2-6          Spizzoil      –         Cold City              2:02

2-7          The Shapes       –         (I Saw) Batman (In The Launderette)      2:39

2-8          Proles Stereo Love   –     2:05

2-9          The Molesters       –         Commuter Man                5:40

2-10        The Pack   –   Heathen              2:39

2-11        The Raincoats – In Love 3:07

2-12        The Tea Set   –   Sing Song             1:36

2-13        Artery    –      Mother Moon   2:17

2-14        Murder The Disturbed       –         The Ultimate System      4:00

2-15        The Family Fodder  –   Playing Golf (With My Flesh Crawling)    4:32

2-16        The Frantic Elevators  –  Every Day I Die  1:26

2-17        They Must Be Russians      –         Nagasaki’s Children         4:16

2-18        Second Layer  – Metal Sheet       1:22

2-19        Metrophase  –  Cold Rebellion   3:29

2-20        Disturbed  –  I Don’t Believe   4:25

2-21        The Door And The Window   –    Subculture Fashion Slaves            3:50

2-22        The Steppes      –        God’s Got Religion           2:51

2-23        Gl*xo Babies     –           Christine Keeler                3:38

2-24        The Associates      –         Boys Keep Swinging        3:39

2-25        ‘Fatal’ Microbes    –       Beautiful Pictures            1:50

2-26        Disco Zombies     –         Top Of The Pops               2:19

2-27        Pneumania  –    Exhibition            2:51

3-1          Au Pairs     –        Domestic Departure       2:22

3-2          English Subtitles    –         Reconstruction 5:03

3-3          Medium Medium    –      Them Or Me      3:55

3-4          Modern Eon  –  Choreography   2:40

3-5          Josef K       –        Chance Meeting               2:55

3-6          The Lines    –      On The Air           3:34

3-7          Mo-Dettes   –    Masochistic Opposite     3:33

3-8          Deep Freeze  – Minstrel Radio Yoghurt  2:40

3-9          The Chefs  –  You Get Everywhere      2:42

3-10        The Golinski Brothers  – Bloody  2:33

3-11        The Lillettes      –        Hey Operator    2:11

3-12        The Bodies   –    Art Nouveau      3:39

3-13        Nightmares In Wax   –    Shangri-La           3:32

3-14        Weird Strings  – Oscar Automobile            3:07

3-15        Again Again    –  Self Employed   4:27

3-16        The Membranes      –      Fashionable Junkies        1:43

3-17        Manic Jabs   –    Autophagous     2:02

3-18        Blancmange  –   Modichy In Aneration    2:05

3-19        Mystere V’s –  No Message       3:16

3-20        Eyeless In Gaza       –       The Feeling’s Mutual      2:41

3-21        Distributors  –  Lean On Me       3:39

3-22        Tagmemics    –   Chimneys            4:34

3-23        Rhythm Clicks  – Short Time          3:10

3-24        Blurt  –  Get        3:44

4-1           Young Marble Giants –  Final Day              1:43

4-2           Charge       –        You Get What You Deserve         3:04

4-3           The Sisters Of Mercy  – The Damage Done           3:03

4-4           Girls At Our Best    –        Politics!                3:17

4-5           A Popular History Of Signs    –     Justice Not Vengeance  3:58

4-6           Thompson Twins    –       Could Be Her, Could Be You         3:21

4-7           Fire Engines  –   Everything’s Roses          3:17

4-8           Emma Sharpe     –     Motorway           2:00

4-9           The Red Squares    –  The Russians Are Coming             1:51

4-10        The Room  –  Motion 3:02

4-11        The 49 Americans     –     Should Be More Ideal    2:40

4-12        Cult Figures   –   I remember        2:54

4-13        The Higsons  –   Insect Love         3:29

4-14        The Laughing Apple    –  Chips For Tea     2:19

4-15        The Legendary Pink Dots     –      Defeated             2:28

4-16        Marine Girls  –   Holiday Song      2:14

4-17        Normil Hawaiians   –       The Return         3:15

4-18        The Reflections   –    Zigzagging           2:52

4-19        Sad Lovers And Giants       –         When I See You                3:18

4-20        To The Finland Station – Domino Theory 3:38

4-21        Vivien Goldman     –        Launderette       3:47

4-22        23 Skidoo     –     Ethics    3:41

4-23        Screen 3   –   Shades Of Black                3:18

4-24        The Happy Few       –       Plan 9 From Outer Space              3:35

4-25        The Tesco Bombers  –    Break The Ice At Parties                1:55

4-26        …And The Native Hipsters    –    I Wanna Be Around (Paul)            2:30



Leave a comment

Posted by on September 27, 2019 in Post Punk, punk rock


Tags: ,

Ο David J. συνεργάζεται με τον Anton Newcombe και την Asia Argento

Πρίν μερικούς μήνες πήγα και είδα την συναυλία του Peter Murphy, στα πλαίσα της παγκόσμιας περιοδείας “Peter Murphy 40 Years of Bauhaus Ruby Celebration Featuring David J”.  Ακολούθησαν τα νέα σχετικά με το έμφραγμα του Murphy το οποίο, ευτυχώς, ξεπεράστηκε.

Ο David J. πέρα απο τις εμφανίσεις με τον Murphy, σε κάποιες μέρες που είχαν κενό, έκανε δικές του, solo εμφανίσεις προετοιμάζοντας το έδαφος για την επόμενη δουλειά του.

Σε λίγο ξεκινά και πάλι περιοδεία (σε δύο εμφανίσεις θα παίξει με τους Psychedelic Furs)

Την Παρασκευή που μας πέρασε, 6 Σεπτεμβρίου, ο David J (πρωην μπασίστας των Bauhaus, και των Love and Rockets) κυκλοφόρησε το νέο του single ‘Migena And The Frozen Roses‘, στο οποίο συμμετέχουν ο Anton Newcombe των The Brian Jonestown Massacre στα πλήκτρα, τα κρουστά και το programming ενω απαγγέλει η Ιταλίδα ηθοποιός και σκηνοθέτης Asia Argento, κόρη του Dario Argento.

Το single έγραψαν οι τρείς καλλιτέχνες απο κοινού, ενω για την παραγωγή συνεργάστηκαν ο  David J με τον Anton Newcombe. Ο τελευταίος το επεξεργάστηκε στο στούντιο του στο Βερολίνο.

Το single συνοδεύεται απο ενα βίντεο που δημιούργησε ο Scott Saw.

Το βίντεο είναι μια ακόμα συνεργασία με εναν καλλιτέχνη / φωτογράφο και κινηματογραφιστή, τον καλό μου φίλο Scott Saw. Ένα πολύ απλό σκηνικό, ετσι ωστε να αποδώσει την αυθεντική ατμόσφαιρα και την εμπειρία στο Τορίνο, απο όπου ξεπήδησε και η έμπνευση για το τραγούδι,” λέει ο David J.

Πρόκειται για το δεύτερο single του David J απο το επερχόμενο άλμπουμ του ‘Missive To An Angel From The Halls Of Infamy And Allure‘, και ακολουθεί το προηγούμενο single, ‘The Auteur (Redux / The Starlet’s Cut)‘ στο οποίο συμμετείχε η ηθοποιός, ακτιβίστρια και συγγραφέας Rose McGowan. Το νέο του άλμπουμ θα κυκλοφορήσει προς το τέλος του Φθινοπώρου.

“Εγραψα τους στίχους του ενω βρισκόμουν σε περιοδεία, στην πτήση απο το Τορίνο προς το Βερολίνο, οπου θα έμενα στου Anton Newcombe. Ειχαμε σχεδιάσει να ηχογραφήσουμε κάτι καινούργιο μαζί στο στούντιό του. Η συνεργασία μας έδεσε αμέσως. Ο Anton ηχογράφησε ενα βασικό μπητ και πάνω σε αυτό αρχίσαμε να αυτοσχεδιάζουμε ενα κομμάτι με την ακουστική μου κιθάρα. Ο  Anton δουλεύει πολύ γρήγορα και αρχίσαμε να ανταλλάσσουμε ιδέες μεταξύ μας. Στα γρήγορα προσθέσαμε κι άλλα στο τραγούδι. Στις συναυλίες μου είχα αρχίσει να πειραματίζομαι με ενα πεταλάκι, το delay Fishman AFX το οποίο δημιουργεί αυτές τις τρομερές λούπες με echo, οπότε φτιάξαμε κανα-δυό κανάλια με αυτό, με την κιθάρα μου ξαπλωμένη στο πάτωμα και εμένα να παίζω με τα κουμπιά αυτού του κουτιού. Υστερα ο Anton πρότεινε να προσθέσω λίγο μπάσο με distortion. Πρέπει να ομολογήσω πως με εντυπωσίασε πάρα πολύ με τις μουσικές ιδέες του. Οτι σκέφτηκε, μέρη πλήκτρων, βιολιά, κρουστά κλπ, «έκατσαν» αμέσως” λέει ο David J.

Μέσα σε λίγες μόνο ωρες, είχαμε στα χέρια μας ενα δυνατό ορχηστρικό τραγούδι. Το μόνο που του έλειπε ήταν μερικά φωνητικά. Ο Anton ρώτησε αν είχα κανένα ποίημα και ετσι βρήκα στο βιβλίο μου, αυτο για την Migena. Απο την αρχή, η απαγγελία ταίριαξε απόλυτα με την μουσική. Μετά μου καρφώθηκε στο μυαλό οτι αυτό το κομμάτι θα ήταν καλό για την Asia Argento, την Ιταλίδα ηθοποιό, σκηνοθέτη και μερικές φορές μουσικό. Είχε ήδη συνεργαστεί με τον Anton στο έξοχο άλμπουμ της ‘Total Entropy’, το οποίο, πρίν απο μερικές μόλις ημέρες, είχα παίξει ολόκληρο πριν απο το show μου στο Τορίνο. Η Asia με είχε προσεγγίσει πριν αρκετά χρόνια με σκοπό να συνεργαστούμε. “David, ας κάνουμε τέχνη!” να λοιπόν η ευκαιρία! Μιλήσαμε και αποδείχτηκε πως ήταν κρυωμένη, στο κρεββάτι του σπιτιού της στν Νέα Υόρκη. Επαιζε ομως η περίπτωση. Της ζήτησα απλά να γράψει κάτι στα Ιταλικά, για ενα κόκκινο και ενα κίτρινο τριαντάφυλλο και να ηχογραφήσει την φωνή της για να μας την στείλει στο Βερολίνο. Ετσι και έγινε. Ρίξαμε την βραχνή sexy φωνή της στην μίξη (το κρύωμα την έκανε ακόμα πιό βραχνή) και μελίγο πείραγμα απο τον Anton το πράγμα έδεσε απόλυτα. Η δική μου απαγγελία έχει να κάνει με μιά όμορφη νεαρή Αλβανίδα που συνάντησα στο Τορίνο. Μου αρέσει πάρα πολύ οπως βγήκε το τραγούδι. Είναι γεμάτο κόκκινα τριαντάφυλλα!

Το ‘Missive To An Angel From The Halls Of Infamy And Allure’ θα κυκλοφορήσει ως διπλό άλμπουμ. Πρόκειται για εναν πολύ προσωπικό και εξομολογητικό κύκλο τραγουδιών. Σηματοδοτεί ακόμα την επιστροφή του David στην Λονδρέζικη Glass Modern Records. Η εταιρία που είχε κυκλοφορήσει αρχικά μερικές από τις πρώτες επιτυχημένες σόλο δουλειές του David J.

Το ‘Migena And The Frozen Roses’ διατίθεται απο τις 6 Σεπτεμβρίου απο όλες τις digital πλατφόρμες. Το δεύτερο κομμάτι του single είναι η εκδοχή του David J στο ‘Read ‘Em ‘N Weep‘ του Ian Hunter, και μπορεί να γίνει download αποκλειστικά απο το Bandcamp της Glass Modern Records. Το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει σε διπλό βινύλιο, CD και ψηφιακά στις 18 Οκτωβρίου.

Leave a comment

Posted by on September 10, 2019 in Alternative, Post Punk


Οι Ash Code ξεκινούν την πρώτη τους Αμερικάνικη περιοδεία

Η εκρηκτική Ιταλική post-punk μπάντα Ash Code, πρόκειται να δώσει μια σειρά συναυλιών στις ΗΠΑ.

Έχοντας ήδη περιοδεύσει εκτενώς όλη την Ευρώπη, αυτή θα είναι η πρώτη τους αμερικανική περιοδεία.

Οι Ash Code δημιουργήθηκαν το 2014 στη Νάπολι από τον τραγουδιστή Alessandro Belluccio, την κημπορντήστρια Claudia Nottebella και τον μπασίστα Adriano Belluccio.

Η μουσική τους καλύπτει ένα ευρύ φάσμα όπως το post-punk, την Synthpop και το EBM.

Οι Ash Code κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Oblivion” το 2014 και το “Posthuman“, το 2016, ακολουθούμενο από την εκπληκτική κυκλοφορία του 2018 με τίτλο “Perspektive“.

Και τα τρία άλμπουμ διατίθενται απο την Metropolis Records.


Wednesday August 28th Tampa, FL @ Crowbar

Thursday August 29th Atlanta, GA @ The Drunken Unicorn

Friday August 30th Baltimore, MD @ Metro Gallery

Sunday September 1st Brooklyn, NY @ Brooklyn Bazaar

Thursday September 5th Portland, OR @ Holocene

Friday September 6th San Francisco, CA @ The Uptown

Saturday September 7th San Diego, CA @ Space

Sunday September 8th Los Angeles, CA @ The Echoplex

Leave a comment

Posted by on August 26, 2019 in Post Punk